اروپا در هفتهای که گذشت، شاهد تحولات سیاسی و اجتماعی متعددی بود که ناپایداری ساختاری این قاره را بار دیگر به نمایش گذاشت.
مهمترین رویداد سیاسی این هفته، رویکار آمدن ایلیانا یوتووا بهعنوان نخستین رئیسجمهور زن بلغارستان بود. پیروزی یوتووا که بهدلیل موضعگیری نزدیک به مسکو شناخته میشود، نشاندهنده عمق شکاف ژئوپلیتیکی در درون اتحادیه اروپا است و بهجای ایجاد انسجام، پاشنههای آخل بیشتری برای ساختار یکپارچه اروپا بهجا گذاشت.
در بلژیک، بارت دویور نخستوزیر این کشور پس از شکست مذاکرات بودجهای استعفا داد. ناتوانی در رسیدن به اجماع بودجهای، مسئلهای است که سالهاست دولتسازی در این کشور را مختل کرده و ثبات سیاسی بلژیک را زیر سؤال برده است.
در اسپانیا، اسکار پوئنته یک هفته پس از فاجعه ریلی در این کشور، وزیر حملونقل شد. این فاجعه بار دیگر پرسشهای جدی درباره زیرساختهای ترابری و استانداردهای ایمنی در برخی از بزرگترین اقتصادهای اروپا مطرح کرد.
در فرانکفورت، درگیری و غارت فروشگاهها و در سوئیس موج اعتراضات و ناآرامیهای جوانان، نشاندهنده شکاف اجتماعی رو به رشد در بافت اقتصادی و فرهنگی اروپا است. این رویدادها در کنار یکدیگر، تصویری از قارهای ترسیم میکنند که درگیر بحرانهای داخلی متعدد شده و تمرکز آن بر چالشهای منطقهای و بینالمللی کاهش یافته است.
در مقابل، ایران در همین دوره با ثبات نسبی سیاسی-امنیتی و تمرکز بر توسعه زیرساختی و مقابله با تحریمهای یکجانبه، الگویی متفاوت از مدیریت بحران را در منطقه به نمایش گذاشته است. این تقابل، عمق شکاف مدیریتی و ساختاری میان ایران و بسیاری از قدرتهای اروپایی را در هفتهای که گذشت، بیش از پیش آشکار کرد.
منبع: ایرنا (گزارش محمدرضا اسلامی)