معاون بین‌الملل سابق بانک مرکزی ایران با اشاره به فرصت‌های از دست‌رفته در حوزهٔ همکاری‌های مالی با چین گفت: «ما باید ۱۵ سال پیش با چین وارد تعامل می‌شدیم؛ آن زمان این کشور برای توسعهٔ ساختارهایی مانند CIPS و پیمان‌های پولی، به‌شدت دنبال همکاری بود و برای ورود ایران فرش قرمز پهن می‌کرد.»
وی افزود: در آن دوره می‌توانستیم با هزینهٔ بسیار اندک وارد این ساختارها شویم، اما اکنون که این شبکه‌ها به بلوغ رسیده‌اند، طرف چینی ریسک و هزینهٔ همکاری را دقیق‌تر محاسبه می‌کند و ورود به آن‌ها مستلزم تخصیص منابع بیشتری است.
به گفتهٔ این مقام سابق، CIPS در سال‌های اخیر به شبکه‌ای با چندصد عضو و مشارکت کشورهای متعدد تبدیل شده و ایران تازه در مرحلهٔ تصمیم‌گیری برای عضویت قرار دارد. وی بر این نکته تأکید کرد که مشارکت در طراحی اولیهٔ این ساختارها می‌توانست جایگاه ایران را به‌معنای واقعی کلمه، تعیین‌کننده کند، اما در عمل نقشهٔ راه و مطالعات کافی در این حوزه تدوین نشده است.
معاون سابق بین‌الملل بانک مرکزی با یادآوری ظرفیت‌های موجود ایران در حوزهٔ مالی و بانکی، بر ضرورت تشکیل کارگروه تخصصی و تسریع فرایند ورود به شبکه‌های بانکی منطقه‌ای و بین‌المللی تأکید کرد و گفت: اگرچه پنجرهٔ اول بسته شده، اما مشارکت فعال در ساختارهای فعلی و ایجاد کانال‌های جدید تسهیل‌گری، همچنان در اختیار ایران است و با تصمیم‌گیری قاطع، می‌توان در بازه‌ای کوتاه جایگاه مؤثری در این شبکه‌ها کسب کرد.
