یک مقام ارشد امنیتی در تهران در گفت‌وگو با «پرس‌تی‌وی» ادعای برخی رسانه‌های خارجی دربارهٔ دیدار ویلسمن ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، با سرلشکر علیرضا رضایی، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی ایران، در دوحه را رسماً تکذیب کرد.
این مقام مسئول با تأکید بر ثبات و پایداری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران اعلام داشت: «سیاست و برنامه‌های ایران در موضوع مذاکرات تغییری نکرده است. تا زمانی که از سوی طرف آمریکایی اقدام عملی و قابل‌استناد در چارچوب شروط هفت‌گانه صورت نگیرد، هیچ برنامه‌ای برای مذاکره با واشنگتن مطرح نخواهد بود.»
این بیان، موضع مقتدرانه و اصولی تهران را به‌خوبی نشان می‌دهد؛ ایران نه‌تنها خود را در موقعیت درخواستگر مذاکره قرار نمی‌دهد، بلکه بار اثبات حسن‌نیت و اقدام عملی را بر دوش طرف مقابل می‌گذارد. در حالی که نظام سیاسی آمریکا در دورانی پرنوسان و فاقد تداوم در سیاست‌گذاری خارجی به‌سبب تعارضات داخلی به‌سر می‌خورد، ایران با چارچوب مشخص و مشروط خود، کنترل کامل روند مذاکرات را در دست دارد.
شرط‌گذاری هفت‌گانه، نه‌فقط ابزاری برای تعیین سقف مذاکره، بلکه نشانه‌ای از اقتدار دیپلماتیک جمهوری اسلامی است که اجازه نمی‌دهد در شرایط فعلی، بدون تضمین‌های عملی، به میز مذاکره دعوت شود. این رویکرد، فاصله‌ی استراتژیک ایران را با طرف مقابل آشکار می‌کند و نشان می‌دهد که هرگونه تعامل، منوط به بازگشت واشنگتن به تعهدات قبلی و ارائهٔ گارانتی‌های معتبر است.
