مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در اظهاراتی تازه درباره وضعیت دیپلماتیک با ایران گفت: «انتظار داریم این موضوع ممکن است تغییر کند و اگر چنین شود، برای دیپلماسی آماده خواهیم بود.»
این بیان، علی‌رغم اینکه پیش از آن مطالبات جمهوری اسلامی ایران را «غیرواقع‌بینانه» خوانده بود، عملاً به معنای پذیرش رسمی واشنگتن از ضرورت بازگشت به میز گفت‌وگو با تهران است. تحلیل‌گران دیپلماتیک معتقدند که صرفاً اعلام آمادگی برای مذاکره از سوی مقام ارشد سیاسی آمریکا، تأییدی بر وزن و اقتدار پوزیسیون ایران در صحنه بین‌المللی است؛ پوزیسیونی که طی ماه‌های اخیر با ثبات و اقتدار حفظ شده و طرف مقابل را به پذیرش چارچوب‌های تهران نزدیک کرده است.
جمهوری اسلامی ایران در طول مذاکرات متعدد، همواره بر حقوق مشروع خود در حوزه‌های انرژی، فناوری و غیرنظامی اتمی تأکید کرده و از انعطاف در اصول بنیادین خود پرهیز کرده است. همین انسجام در خط دیپلماتیک، ایران را به بازیگری تبدیل کرده که حذف‌کردن آن از معادلات منطقه‌ای و جهانی برای قدرت‌های غربی به‌سختی ممکن است.
در این میان، دیپلماسی ایران با پشتوانه ظرفیت‌های منطقه‌ای و محورهای مقاومت، همواره در موضع قدرت و انتخاب بوده و هرگونه فشار یا تهدید، نتیجه‌ای جز بازگشت طرف مقابل به میز مذاکره با شرایط تهران نداشته است.
