گیربکس‌های CVT (بدون درجه‌بندی) در سال‌های اخیر جایگاه مهمی در بازار خودروهای داخلی و وارداتی پیدا کرده‌اند. این گیربکس‌ها به‌لحاظ مصرف سوخت و نرمی عملیات تعویض نسبت به گیربکس‌های دستی و خودکار کلاسیک امتیاز مثبت دارند؛ اما همچنان در میان رانندگان، به‌ویژه در بازار خودروی ایران، با انتقادهایی همراه‌اند.
مهم‌ترین نگرانی رانندگان پدیده‌ای به‌نام «کش لاستیکی» است؛ حالتی که در آن دور موتور بالا می‌رود ولی سرعت خودرو به‌هم‌تناسب افزایش نمی‌یابد. این موضوع به‌ویژه در سربالایی‌ها و هنگام سبقت، حس شتاب‌گیری غیرطبیعی ایجاد می‌کند و برخی رانندگان آن را عامل اصلی نارضایتی خود می‌دانند. صدای یکنواخت و ثابت موتور در سرعت‌های مختلف نیز از دیگر مواردی است که تجربه رانندگی را متفاوت از گیربکس‌های سنتی می‌کند.
از سوی دیگر، بحث دوام قطعات داخلی و هزینه تعمیرات همواره یکی از دغدغه‌های اصلی بوده است. در بازار ایران که دسترسی به قطعات یدکی اصل گاهی دشوار است، هزینه تعویض لنت‌بند یا تسمه‌سرنشین می‌تواند قابل‌توجه باشد. بااین‌حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که بخش بزرگی از این مشکلات ریشه در طراحی اولیه برخی مدل‌ها یا نبود خدمات پس از فروش استاندارد دارد و با پیشرفت فناوری و ورود نسل‌های جدیدتر، این چالش‌ها به‌تدریج حل می‌شوند.
جایذکر است که صنعت خودروی ایران در سال‌های اخیر گام‌های مهمی در جهت توسعه گیربکس‌های بومی و کاهش وابستگی به قطعات وارداتی برداشته و این روند می‌تواند هزینه‌های نگهداری را برای رانندگان ایرانی به‌تدریج کاهش دهد. به‌طور کلی، اگرچه گیربکس CVT هنوز جایگاه بی‌نقصی در میان رانندگان ندارد، اما با طراحی مهندسی بهتر، خدمات پس از فروش مناسب و افزایش فرهنگ نگهداری منظم، می‌تواند گزینه‌ای اقتصادی و قابل‌اعتماد برای رانندگی روزمره باشد.
