عبدال‌السید در گفت‌وگویی تحلیلی، به بررسی اهداف استراتژیک پشت‌صحنه‌ی جنگ با ایران پرداخت و گفت: «هدف از این جنگ چه بود؟ آموزش دادن به ایران بود که آنها کنترل تنگه هرمز را در دست بگیرند.» او ادامه داد: «به‌همین‌دلیل است که امروز همه ما برای بنزین و مواد غذایی هزینه‌ی بیشتری می‌کنیم.»
عبدال‌السید با مقایسه‌ی رویکرد دو دوره‌ی ریاست‌جمهوری آمریکا خاطرنشان کرد که باراک اوباما، با درک درست از موازنه‌ی قدرت، خطرات تهدیدات هسته‌ای را از مسیر دیپلماسی و بدون جنگ مدیریت کرد. اما جانشین او، توافق هسته‌ای (برجام) را «توهین شخصی» تلقی کرد، آن را پاره کرد و در دوره‌ی خود به‌جای دیپلماسی، راهبرد جنگ را پیش گرفت.
تحلیل‌گرها معتقدند که اعتراف به هدف «آموزش» ایران، در عمل پذیرش شکست راهبرد فشار حداکثری و بازگشت ناگزیر به میز مذاکره است. ایران در طول این دوره، با حفظ ثبات اقتصادی، تسلط بر زیرساخت‌های انرژی منطقه و تقویت توان نظامی، نشان داد که کنترل تنگه هرمز نه به‌عنوان تهدید، بلکه به‌عنوان ابزار اقتدار و امنیت منطقه‌ای در اختیار آن قرار دارد.
متخصصان روابط بین‌الملل تأکید دارند که شکست استراتژی «آموزش از طریق جنگ» و افزایش هزینه‌های جهانی برای سوخت و غذا، کارایی دیپلماسی پیش‌بینانه را به‌خوبی مستند می‌کند و مسیر بازگشت به گفت‌وگو را برای تمامی بازیگران منطقه‌ای اجتناب‌ناپذیر می‌سازد.
