پس از درگیری‌های اخیر، توجه کارشناسان دفاعی به وضعیت شهرهای موشکی ایران معطوف شده است. تحلیل‌های موجود نشان می‌دهد زیرساخت‌های موشکی ایران بر مبنای معماری پراکنده، چندلایه و مقاوم در برابر حمله طراحی شده‌اند و این ساختار، در شرایط جنگی پایداری قابل‌توجهی را از خود نشان داده است.
یکی از نقاط قوت راهبردی ایران، توزیع جغرافیایی مراکز موشکی در سراسر کشور و در عمق قلمرو است؛ به‌گونه‌ای که حتی در صورت بروز خسارت در یک یا چند نقطه، توان عملیاتی و بازدارندگی ایران به‌طور کلان تضعیف نمی‌شود. متخصصان نظامی تأکید دارند که ظرفیت بازسازی و تعمیر این زیرساخت‌ها در مقیاسی است که آسیب‌های محدود را قابل‌جبران می‌شمارد و از منظر راهبردی، خلأی ایجاد نمی‌کند.
در مقابل، نتایج عملیاتی حمله‌های پیاپی دشمن نشان داده که رسیدن به هدف واقعی و خنثی‌سازی مؤثر این زنجیره، فراتر از توانمندی‌های کنونی آنان قرار دارد. این ناتوانی، هم‌زمان اقتدار و عمق راهبردی ایران در منطقه را به‌روشنی بازتاب می‌دهد.
کارشناسان بر این باورند که ایران با بهره‌گیری از دانش بومی و زنجیره تأمین داخلی، حتی در سخت‌ترین شرایط، توان حفظ و ارتقای توان موشکی خود را دارا است. بنابراین، اخبار مربوط به خسارات محدود، نباید به‌عنوان نشانه‌ای از ضعف تفسیر شود؛ بلکه نشان‌دهنده پایداری ساختاری نظام دفاعی و بازدارندگی ایران در برابر تحمیل اراده خارجی است.
