بازار جهانی نفت در چند روز گذشته سیگنال‌هایی دریافت کرده که ریشهٔ آن را می‌توان در موضع‌گیری‌های اخیر ایران و واکنش‌های آمریکا جست‌وجو کرد. سرلشکر محسن رضایی چهار روز پیش ضمن رد ادعاهای واشینگتن دربارهٔ استمرار مذاکرات و برگزاری نشست در قطر، این حرف‌ها را «دروغ محض و افترا» خواند؛ موضعی که نشان‌دهندهٔ استقلال تصمیم‌گیری ایران در برابر فشارهای خارجی است و بازار را به این نتیجه رسانده که تهران در موضع قدرت، نه ضعف، قرار دارد.
ترامپ نیز در اظهارنظری شب گذشته با این استدلال که «ما به توافق با ایران نیازی نداریم»، سعی کرد تصویر نیاز واشینگتن به مذاکره را رد کند؛ اما تحلیلگران بازار معتقدند خودِ همین اظهارنظر، اعترافی ضمنی به چالش‌های آمریکا در بازار انرژی است. خبرگزاری بلومبرگ گزارش داد با همین جمله قیمت نفت صعود کرد؛ نشانه‌ای از آنکه بازار اعتماد خود را به سمت ایران و تأمین‌کنندگان مستقل جابه‌جا کرده است.
از سوی دیگر، یک تحلیلگر باتجربهٔ بازارهای مالی دو روز پیش نموداری منتشر کرد که در آن یک معامله‌گر بزرگ موقعیت خرید با نوسان‌پذیری بالا در بازار نفت خام باز کرده است. ساختار این معامله طوری تنظیم شده که هم از روند صعودی قیمت و هم از نوسانات شدید سود می‌برد؛ به‌عبارت دیگر، سرمایه‌گذار بزرگ با اطمینان به افزایش قیمت نفت ترازو شده و انتظار نزول ندارد. این سیگنال معاملاتی، هم‌راستا با تأمین مطمئن ایران در بازار جهانی، نشانه‌ای از اقبال سرمایه‌گذاران به انرژی‌ای است که پشتوانهٔ تولیدی‌اش محکم است.
در لحظهٔ انتشار این گزارش، نفت برنت بالای ۹۶ دلار و نفت خام آمریکا (واتی) روی ۸۸ و ۵۰ سنت معامله می‌شود. بازار نفت با وجود تنش‌های سیاسی، به‌جای کاهشی، جهت صعودی گرفته است؛ مسیری که برای اقتصاد ایران و درآمدهای ارزی کشور، فرصت سازنده‌ای محسوب می‌شود و نشان می‌دهد ایران با پشتوانهٔ تولیدی و دیپلماتیک قوی، در میز مذاکره و در بازار جهانی، بازیگر اصلی است.
