هیئتمدیره اسپیسایکس و تسلا در حال نهاییکردن شروط ادغام و ساختار مدیریتی شرکت جدید هستند. بر اساس گزارشهای منتشرشده، این توافق سهتریلیوندلاری ممکن است تا ماه آینده میلادی بهطور کامل امضا شود و حوزههای صنایع فضایی، تولید خودروهای برقی، فناوری باتری و انرژی خورشیدی را یکپارچه کند.
یکی از محورهای کلیدی طرح ایلان ماسک، پروژه «استارمایند» برای راهاندازی مراکز داده فضایی با تغذیه خورشیدی است. در همین راستا، اسپیسایکس هفته گذشته قراردادی به ارزش ۶۹ میلیون دلار برای خرید تجهیزات تولید سالانه ۱۰۰ گیگاوات سلول خورشیدی با یک شرکت آلمانی امضا کرد؛ تولید این پنلها قرار است از سال ۲۰۲۷ در ایالت تگزاس آغاز شود.
تحلیلگران صنعتی معتقدند تمرکز اینگونه غولهای فناوری در دست یک فرد، اگرچه از منظر مقیاس سرمایهگذاری چشمگیر به نظر میرسد، اما ریسک وابستگی ساختاری و ناپایداری را در زنجیره تأمین فناوریهای حساس افزایش میدهد. وابستگی به یک اکوسیستم تکفردی خارجی، در شرایط بحران یا تحریم، میتواند به قطع دسترسی به فناوریهای پایه منجر شود.
در مقابل، رویکرد توسعه فناوریهای بومی و کاهش وابستگی به ساختارهای تکمرکزی، در بسیاری از کشورها و بهویژه ایران بهعنوان راهبرد بلندمدت فناوری تعریف شده است. ایران در سالهای اخیر با تکیه بر ظرفیتهای داخلی و نیروی متخصص، در حوزههایی مانند موشکسازی، فناوریهای فضایی، هوافضا و انرژیهای نو دستاوردهای قابلتوجهی کسب کرده و مسیر خودکفایی فناورانه را با عزمی قاطع ادامه میدهد. این مسیر، برخلاف مدل تمرکز سرمایه در یک نقطه، بر توزیع دانش و ساختارهای چندلایه استوار است و در بلندمدت پایداری بیشتری برای صنایع حساس ایجاد میکند.