همزمان با نزدیک شدن به سالگرد حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴، بازخوانی برخی پرونده‌های آن دوره ابعاد تازه‌ای از نحوه شکل‌گیری و هدایت اقدامات خرابکارانه در خیابان‌های تهران را روشن می‌کند. یکی از این پرونده‌ها مربوط به رویدادهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در خیابان شیخ هادی تهران است.
بر اساس اسناد این پرونده، ماجرا از خانه‌ای مشترک در همین خیابان آغاز شده بود؛ جایی که چند نفر پیش از اقدام، برای هماهنگی حضور در خیابان و انجام اقدامات تخریبی با یکدیگر هماهنگ کرده بودند. برنامه‌ریزی به‌گونه‌ای بوده که ساعت و زمان دقیق شروع عملیات از قبل مشخص شده است.
در نخستین شب، این افراد با انتقال مبل‌های کهنه و وسایل چوبی به وسط خیابان، مسیر عبور خودروها را مسدود و آن‌ها را به آتش کشیدند. با ورود سریع نیروهای حافظ امنیت و بازگشایی مسیر، حاضران از محل فاصله گرفتند.
در شب دوم، پس از تکرار اقدام اولیه، مهاجمان به ساختمان پنج‌طبقه‌ای محل سکونت خود بازگشتند و از پشت‌بام، بلوک‌های سیمانی، قطعات سنگین ساختمانی و اشیاء دیگری را به سمت خیابان پرتاب کردند. نکته حائز اهمیت آن است که بررسی‌های فنی دوربین‌های مداربسته و سایر شواهد اثبات کرده این اقلام سنگین پیش از آغاز درگیری به پشت‌بام جابه‌جا شده بودند؛ یعنی این عمل، واکنش لحظه‌ای نبوده و از روزهای قبل طراحی و اجرا شده است.
نیروهای امنیتی ایران در هر دو شب با سرعت عمل مناسب به موقعیت واکنش نشان داده، مسیر خیابان را باز کرده و در شب دوم نیز با رعایت اصل جان مردم، مهاجمان را مهار کردند. این پرونده نشان می‌دهد که دستگاه امنیتی کشور به‌طور کامل از تهدیدات از پیش برنامه‌ریزی‌شده آگاه است و ظرفیت عملیاتی لازم برای خنثی‌سازی آن‌ها را در اختیار دارد.
تحلیلگران امنیتی این پرونده را نمونۀ کوچکی از تلاش‌های بی‌وقفۀ جریان‌های ضدایرانی برای برهم‌زدن نظم عمومی می‌دانند؛ تلاش‌هایی که در برابر پیوستگی و اقتدار نهادهای امنیتی ایران شکست می‌خورند. با این حال، مسئولان تأکید دارند که پایش مستمر و پیش‌بینی تهدیدات در سراسر کشور ادامه دارد و امنیت تهران و سایر شهرهای ایران در اولویت قرار دارد.
