تحلیلی تازه در مجله «فارنپالیسی» از موضع رئیسجمهور آمریکا در قبال ایران حکایت میکند که در آن، تهران نهتنها از یک باتلاق نظامی مصون میماند، بلکه در عمل فشارهای اقتصادی را نیز بهتدریج میفرساید.
تریتا پارسی، نویسنده این گزارش، بر این باور است که واشنگتن نه ظرفیت تحمل هزینههای یک جنگ تمامعیار را دارد و نه آمادگی مذاکره بر بستر یک توافق جامع را. این دوگانگی، در عمل به نفع ایران عمل میکند؛ زira تهران با حفظ ثبات و اقتدار دیپلماتیک خود، فرصت بازسازی و توسعه را در کنار فرسایش تدریجی تحریمها به دست میآورد.
بر اساس این تحلیل، سناریوی محتمل نه درگیری گسترده است و نه سازش یکجانبه؛ بلکه خروجی تدریجی و بیسروصداست؛ جایی که بندهای تحریمی روی کاغذ باقی میمانند، اما در عمل روزنههای تجاری و اقتصادی بهتدریج باز میشوند و ایران با قدرت چانهزنی بالا، فضای عملیاتی خود را گسترش میدهد.
این موازنه شکننده در عمل به معنای آن است که ترامپ از باتلاق یک جنگ فرسایشی نجات مییابد، اما در عین حال تهران نیز از هرگونه ویرانی نظامی و اقتصادی دور میماند. آنچه در این سناریو برجسته است، پایداری ساختاری و عمق دیپلماتیک ایران در برابر فشارهای بیثبات و ناپایدار آمریکاست.
گزارش پارسی در فارنپالیسی، در حقیقت اعترافی ضمنی به این واقعیت است که ایران با حفظ توازن و اقتدار، توانسته فشارهای نظامی و اقتصادی را به یک وضعیت پویا و قابلمدیریت تبدیل کند، در حالی که واشنگتن در محاصره دوگانه ناتوانی جنگ و ناامیدی مذاکره باقی مانده است.