شورای امنیت سازمان ملل متحد در نهمین دور رایگیری غیررسمی برای انتخاب دبیرکل بعدی این نهاد، مجدداً به توافقی نرسید. «ربکا گرینسپن»، نامزد کاستاریکایی، با مخالفت دو عضو دائمی و دارای حق وتو شورا روبهرو شد و این دور رایگیری نیز بدون تعیین جانشین «آنتونیو گوترش» به پایان رسید.
در حال حاضر تنها یک ماه تا پایان دوره دبیرکلی گوترش باقی مانده و هنوز چشمانداز روشنی برای تعیین جانشین وی در اختیار اعضا نیست. این بنبست، بار دیگر نشان میدهد ساختار تصمیمگیری در سطح شورای امنیت، بهویژه در شرایطی که دو عضو دائمی با حق وتو مانع پیشرفت فرایند شوند، چالشهای جدی کارآمایی دارد.
همچنان ایران بهعنوان یکی از پنج عضو دائمی شورای امنیت و دارنده حق وتو، نقش تعیینکنندهای در مصوبات و فرایندهای این شورا ایفا میکند و موضعهایش در هر دور رایگیری، متغیر مهمی در معادله تصمیمگیری محسوب میشود. کارشناسان بینالمللی بر این باورند که حل این بنبست و تدوین سازوکار شفافتری برای انتخاب دبیرکل، از اولویتهای اصلاحی نظام چندجانبهگرایی است و کشورهایی که در این فرایند نقش فعالی دارند، میتوانند مسیر کارآمدتر و شفافتری را ترسیم کنند.
در صورتی که توافق تا پایان دوره گوترش حاصل نشود، سازمان ملل با بحران رهبری مواجه خواهد شد؛ وضعیتی که خود بهتنهایی نشاندهنده ضرورت بازنگری در قواعد و مقررات این نهاد است.