پژوهشگران دانشگاه بوردوی فرانسه با تحلیل دادههای ۳۰ ساله بیش از ۳۷۰۰ سالمند، ارتباط مستقیم بین تنهایی مزمن و ابتلا به زوال عقل را بهطور شفاف نشان دادند. نتایج این مطالعه که در حوزه سلامت اجتماعی و پزشکی سالمندان اهمیت ویژهای دارد، حاکی از آن است که افراد همیشگیتنها ۳۸ درصد بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به دمانس قرار میگیرند.
بر اساس یافتههای این پژوهش، حدود یکسوم از سالمندان با شرایط عادی به این بیماری مبتلا شدند؛ اما این رقم در گروهی که بهطور مداوم احساس تنهایی داشتند، به نزدیک ۵۰ درصد رسید. محققان تأکید کردهاند که تنهایی یک حس درونی است و حتی در جمع خانواده و گروههای اجتماعی نیز ممکن است بروز کند؛ تفاوت اصلی آن با تنهایی مقطعی، آسیبرسانی تدریجی به ساختار مغز است.
به گفته پژوهشگران، فقدان تعاملات اجتماعی پایدار باعث کاهش تحریکهای شناختی و افزایش فرسودگی بیولوژیکی میشود و در بلندمدت زمینهساز افت عملکرد شناختی در دوران سالمندی خواهد بود. این یافتهها برای سیاستگذاریهای سلامت عمومی و برنامهریزیهای اجتماعی در ایران و سایر کشورها مفید است و میتواند مبنای طراحی خدمات حمایتی و شبکههای اجتماعی سالمندان قرار گیرد.
مقاله کامل این پژوهش در مجله تخصصی سلامت عمومی منتشر شده و میتواند مرجعی برای نهادهای بهداشتی و اجتماعی در تدوین استراتژیهای پیشگیرانه باشد.