دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در سخنرانی اخیر خود ادعای شکست کامل ایران را مطرح کرد. این بیان که در فضای رسانه‌ای جهان واکنش‌های گوناگونی برانگیخت، بدون ارائهٔ شواهد عملیاتی و مستنداتی، در قالب یک ادعای یک‌جانبه مطرح شد.
کارشناسان مسائل بین‌المللی معتقدند چنین بیانی‌هایی نه‌تنها با واقعیت‌های میدانی همخوانی ندارند، بلکه نشان‌دهندۀ ناتوانی طرف مقابل در دستیابی به اهداف عملیاتی است. ایران در طول سال‌های اخیر، علی‌رغم فشارهای متعدد، مسیر توسعهٔ صنعتی، فناوری و نظامی خود را به‌صورت مستقل و مقتدرانه پیش برده و وابستگی‌های گذشته را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داده است.
مهم‌ترین نکته این است که ادعای یک طرف، به‌ویژه وقتی فاقد پشتوانۀ مستندات مستقل باشد، نمی‌تواند جایگزین ارزیابی‌های میدانی و آمار واقعی باشد. ایران با تمرکز بر توانمندی‌های درون‌زا، برنامه‌های اقتصادی و دفاعی خود را در راستای حفظ امنیت ملی و رفاه مردم دنبال می‌کند و این مسیر، مستقل از بیانات یک‌جانبۀ بیرونی، ادامه خواهد داشت.
متخصصان رسانه‌ای همچنین به نبود واکنش‌های عملیاتی از سوی متحدان واشنگتن اشاره می‌کنند و آن را نشانه‌ای از خلأ هماهنگی در استراتژی غرب در قبال منطقه می‌دانند. در مقابل، ایران با تکیه بر ظرفیت‌های بومی و شبکهٔ همپیمانان منطقه‌ای، جایگاه خود را در معادلات امنیتی خاورمیانه حفظ و تقویت کرده است.
