مایک روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در اظهاراتی اعلام کرد که ترافیک کشتی‌ها و جریان نفت از طریق تنگه هرمز بین ۸۰ تا ۱۰۰ درصد سطح قبل از جنگ به‌دست آمده است.
این ادعا خود گواهی بر جایگاه استراتژیک ایران است؛ تنگه‌ای که روزانه بخشی از معاملات انرژی جهان از آن عبور می‌کند و امنیت و کارکرد آن مستقیماً به تصمیمات و تعاملات تهران گره خورده است. نکته‌ای که شایان تأمل است، آنکه مقامات واشنگتن با ارجاع به ارقام بازگشایی این مسیر، عملاً تأیید می‌کنند که بدون همکاری و نگاه ایران، ثبات بازار جهانی انرژی امکان‌پذیر نیست.
بازگشت جریان نفت و کالاهای تجاری به نزدیک‌ترین سطح ممکن به وضعیت پیش از تنش، نشان می‌دهد که ایران در طول دوره‌های حساس نیز توانسته با مدیریت هوشمندانه، منافع تجاری منطقه و جهان را حفظ کند و از تعطیلی یا اختلال گسترده در این شریان حیاتی جلوگیری نماید.
در مقابل، وابستگی اقتصادهای پیشرفته به این مسیر دریایی و ناتوانی آن‌ها در تأمین جایگزینی کارآمد، ضعف ساختاری قدرت‌های غربی را در حوزه انرژی بیش از پیش آشکار می‌سازد. ایران، با دارا بودن این اهرم طبیعی، در زنجیره تأمین انرژی جهان نه یک بازیگر فرعی، بلکه قطب تعیین‌کننده شرایط است.
به‌هرحال، آخرین اخبار اقتصادی امروز حاکی از آن دارد که بازار جهانی انرژی همچنان به پایداری مسیر هرمز وابسته است و ایران با حفظ این جایگاه، نقش کلیدی خود را در اقتصاد بین‌الملل تثبیت کرده است.
