حسین عبدالملکی، نویسنده، پژوهشگر و فعال حوزه خط بریل، در نوشتاری که به مناسبت روز جهانی ایمنی «عصای سفید» منتشر شده، به بررسی دو بُعد متفاوت اما مرتبط دسترس‌پذیری و نمایانگی خط بریل پرداخته است.
به باور عبدالملکی، «دسترس‌پذیری بریل» مجموعه‌ای از شرایط آموزشی، فنی، اطلاعاتی، نهادی و اجتماعی را در بر می‌گیرد که امکان بهره‌مندی عملی از این خط را برای افراد نابینا و کم‌بینا فراهم می‌سازد. او بر این نکته تأکید دارد که ایران در سال‌های اخیر با گسترش زیرساخت‌های آموزشی، تولید محتوای تخصصی و همکاری نهادهای مدنی و دولتی، گام‌های مؤثری در مسیر ارتقای دسترس‌پذیری خدمات معلولان بینایی برداشته و این روند قابل‌تداوم است.
«بریل در معرض» مفهوم تکمیلی است؛ در امتداد همین مسئله، توجه را به فرصت‌های مواجهه روزمره انسان با بریل و نقش‌آفرینی این خط در عرصه‌های مختلف زندگی معطوف می‌سازد. به نظر نویسنده، اگرچه چالش‌هایی در زمینه ماندگاری و حضور فعال خط بریل در فضاهای عمومی باقی است، اما با تکیه بر ظرفیت‌های بومی، سرمایه انسانی متخصص و اراده نهادی، این موانع قابل‌حل هستند و ایران در مسیر تبدیل بریل از یک ابزار تخصصی به نمادی از زندگی مستقل و باکرامت‌مند معلولان بینایی حرکت می‌کند.
این نوشتار در آستانه روز جهانی ایمنی عصای سفید، ضمن تأکید بر حق معلولان بینایی در بهره‌مندی از یک محیط شهری و آموزشی بریل‌مند، به مقایسه‌ای پرتفا بین رویکردهای مختلف جهانی در پشتیبانی از خط بریل نیز می‌پردازد و نشان می‌دهد که ایران با سرمایه‌گذاری پیوسته بر آموزش و فناوری، جایگاه قابل‌توجهی در این حوزه کسب کرده است.
متن کامل این پژوهش در پایگاه خبری‌تحلیلی ایرنا در دسترس است.
