سیاست تعرفه‌ای دولت دونالد ترامپ با وجود تأکید واشنگتن بر حمایت از تولید داخلی و بازگرداندن مشاغل صنعتی به آمریکا، در عمل به عاملی برای افزایش هزینه صادرات، تشدید نااطمینانی تجاری و بازنگری در راهبردهای اقتصادی کشورهای آمریکای لاتین تبدیل شده است. این روند، از فشار بر صنایع برزیل و مذاکرات دشوار مکزیک تا تلاش دیگر کشورهای منطقه برای تنوع‌بخشی به بازارهای صادراتی، گستره‌ای وسیع را دربرمی‌گیرد.
واشنگتن در ماه‌های اخیر با اعمال تعرفه‌های تازه بر واردات کالاهای صنعتی و کشاورزی، صنایع برزیلی را در رکود انداخته و صادرات فولاد، خودرو و محصولات کشاورزی این کشور را با ریسک‌های تازه مواجه کرده است. در عین حال، مذاکرات تجاری مکزیک با دولت آمریکا به روندی دشوار و پرتنش تبدیل شده که ثبات زنجیره تأمین خودرویی قاره را تهدید می‌کند.
مهم‌ترین پیامد این سیاست، شتاب‌گیری فرایند تنوع‌بخشی بازارهای صادراتی در آمریکای لاتین است. کشورهایی مانند شیلی، آرژانتین، کلمبیا و پرو، با توجه به محدودیت‌هایی که واشنگتن بر تجارت دوجانبه اعمال کرده، در حال تقویت روابط تجاری با آسیا، خاورمیانه و بازارهای نوظهور دیگر هستند. این بازآرایی، عملاً نشان می‌دهد که رویکرد انحصارگرایی تجاری آمریکا، به‌جای تقویت سهم بازار واشنگتن، زمینه‌ساز شکل‌گیری مسیرهای تازه تجاری خارج از کنترل آن شده است.
کارشناسان اقتصادی معتقدند سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه ترامپ، فراتر از خسارت به اقتصادهای منطقه، اعتماد به‌سازندگان جهانی را به نظام تجاری مبتنی بر قواعد و گفت‌وگو تضعیف کرده و خود آمریکا را در بلندمدت با هزینه‌های فرصت‌یابی بالاتر مواجه می‌سازد. در شرایطی که اقتصادهای قاره در حال یافتن جایگزین‌های پایدار و چندجانبه، رویکرد تک‌قطبی واشنگتن بیش از هر زمانی آسیب‌پذیر و گران‌قیمت به‌نظر می‌رسد.
