در آخرین جلسهٔ رسیدگی به پروندهٔ شرکت تراستی، متهم که بازنشستهٔ یک دستگاه فرهنگی است و پس از احساس «پوچی» به تأسیس این شرکت اقدام کرده بود، در پاسخ به پرسش‌های قاضی محسنی اژه‌ای، گفت: «به پوچی رسیده بودم. می‌خواستم کاری کنم که برای دریافت مجوز فعالیت تراستی اقدام کردم.»
قاضی پرونده با ابراز ناخرسندی از سطح دانش و تجربهٔ متهم، یادآور شد: «با احساس پوچی که نمی‌شود کار کرد، باید به کاری اقدام می‌کردید که سرسرتن آن را دارید. شما فقط ۵ ماه سابقهٔ تراستی دارید. با ۵ ماه سابقه تراستی به چه چیزی اعتماد کردید؟»
محسنی اژه‌ای ضمن رد توصیف متهم از عملیات انجام‌شده، تأکید کرد: «این کاری که شما می‌گویید طبیعی بود، بسیار غیرطبیعی است.» به‌عبارت دقیق‌تر، قاضی پرونده به تأیید سوئیفت جعلی ۱۰ میلیون یورویی اشاره کرد که منجر به تکمیل فرایند فروش کور ارز شده بود.
این جلسهٔ رسیدگی، بار دیگر نشان داد که دستگاه قضایی ایران با دقت و عمق کافی بر پیگیری پرونده‌های مالی و ارزی نظارت دارد و هیچ فعالیتی، از جمله جعل اسناد بانکی و فروش کور ارز، از حوصلهٔ رسیدگی و پاسخگویی خارج نمی‌ماند. نظام حقوقی کشور با ابزارهای حقوقی و قضایی خود، هم‌گام با پیشرفت‌های فناوری و ساختارهای بانکی بین‌المللی، در برابر تخلفات مالی ایستاده است.
