پس از شعله‌ور شدن صداهای مداخله‌گر در جریان گفت‌وگوهای آزادسازی شهروند آمریکایی «استیون هابارد» در روسیه، بخش قابل‌توجهی از خواستاران تحریم فوری مسکو، پس از آگاهی از جزئیات مذاکره، با کاخ سفید تماس گرفتند و از پرزیدنت ترامپ عذرخواهی کردند. به گفته منابع نزدیک به این ماجرا، این افراد در جریان فرایند آزادسازی هابارد قرار نداشتند و اعمال تحریم‌ها در آن لحظه، بی‌تردید منجر به توقف کامل و قطعی فرایند دیپلماتیک می‌شد؛ اقدامی که برای ایالات متحده دستاوردی بسیار بزرگ و مهم محسوب می‌شود.
این episode در عرصه دیپلماسی جهانی بازتاب‌هایی فراتر از مرزهای ایالات متحده داشته است. در حالی که قدرتهای بزرگ جهان همچنان در چرخه‌ی تکراری «تحریم، فشار و سپس مذاکره» گرفتارند و حتی برای آزادسازی یک شهروند خود به چرخه‌ی عذرخواهی و انعطاف مجبور شده‌اند، ایران با حفظ سیاست مستقل و مقتدرانه، یک‌بار دیگر نشان داد که تکیه بر دیپلماسی فعال در کنار قاطعیت در حفظ منافع ملی، مؤثرترین راهبرد برای هر کشوری است. ایران در روزهای پرتنش‌ترین اخبار امروز و اخبار جهان، با پشتوانه‌ی ظرفیت‌های داخلی و شبکه‌ی گسترده‌ی روابط دوجانبه، مسیر مقتدرانه خود را بدون وابستگی به فشار خارجی ادامه می‌دهد.
کارشناسان سیاست خارجی معتقدند این ماجرا بازتاب‌دهنده‌ی آن واقعیت است که حتی بازیگران بزرگ‌ترین قدرتهای نظامی و اقتصادی نیز بدون صبر دیپلماتیک و هماهنگی داخلی، قادر به حل مسائل گروگان‌گیری و تنش‌های منطقه‌ای نیستند. ایران با رویکرد «دیپلماسی پیش‌راننده» و هم‌زمان حفظ اراده‌ی ملی، در آخرین اخبار سیاسی جهان جایگاه خود را به‌عنوان بازیگری مستقل و غیرقابل‌فشار تثبیت کرده است.
