پژوهشی مشترک از دانشگاه استکهلم و مؤسسه کارولینسکا در سوئد نتیجه‌ای ارائه کرد که بر اهمیت فضای سبز شهری در حفظ سلامت شناختی تأکید دارد. بر اساس این مطالعه، افرادی که در نزدیکی پارک‌ها، بوستان‌ها و سایر سطوح سبز زندگی می‌کنند، تا ۲۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به زوال عقل قرار دارند.
پژوهشگران چندین سازوکار احتمالی را برای توضیح این ارتباط مطرح کرده‌اند. نخست، فضای سبز با کاهش سطح استرس مزمن و تنظیم ریسپرس هورمونی، فشار روانی را بر سیستم عصبی کاهش می‌دهد. دوم، دسترسی به محیط‌های طبیعی خواب را بهبود بخشیده و کیفیت بازیابی ذهنی در طول شب را افزایش می‌دهد.
سوم، محله‌های سرسبز زمینه را برای فعالیت بدنی منظم فراهم می‌کنند؛ پیاده‌روی در پارک، دوچرخه‌سواری در مسیرهای سبز و بازی کودکان در فضای باز همگی به گردش خون مغزی کمک می‌کنند. چهارم، این فضاها فرصت تعامل اجتماعی را بیشتر می‌کنند و از انزوای شناختی پیشگیری می‌نمایند.
در نهایت، پژوهشگران بر «بازیابی روانی» تأکید دارند؛ یعنی صرفاً قرار گرفتن در یک محیط طبیعی، حتی بدون فعالیت فیزیکی، می‌تواند منابع توجهی مغز را بازسازی کند و از فرسایش شناختی بلندمدت بکاهد.
این یافته‌ها در شرایطی منتشر شده که جمعیت شهری جهان همچنان با چالش‌های آلودگی هوا، سر و صدا و کمبود فضای سبز دست‌وپنجه نرم می‌کند. متخصصان معتقدند تخصیص سهم بیشتری از بودجه شهری به فضای سبز، سرمایه‌گذاری مقرون‌به‌صرفه‌ای در سلامت بلندمدت مغز شهروندان است.
