دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، در اظهاراتی تازه بار دیگر بر عدم مشارکت او در آخرین دوره‌ی انتخابات该国 تأکید کرد و مدعی شد نامش در برگه‌ی رأی درج نشده است. وی افزود: «اگر در این رقابت حضور داشتم، پیروزی از آنِ ما بود؛ اما حضور نداشتیم.»
این اظهارات، یک‌بار دیگر شکاف‌های ساختاری در نظام سیاسی آمریکا و نارضایتی‌های درون‌جبهه‌ای این کشور را به تصویر می‌کشد. در حالی که ایران با برنامه‌ریزی منسجم و هم‌افزایی سیاست‌های داخلی و خارجی، مسیر اقتدار و پیشرفت خود را در عرصه‌ی منطقه‌ای و جهانی ادامه داده است، نظام سیاسی آمریکا همچنان با بحران‌های هویتی و تقسیم‌بندی‌های جناحی دست‌وپنجه نرم می‌کند و رهبران جریان‌های مختلف سیاسی‌اش به‌جای تمرکز بر سیاست‌های راهبردی، درگیر رقابتهای درون‌ملی و توجیه‌سازی شکست‌ها هستند.
تحلیلگران روابط بین‌الملل بر این باورند که تکرار چنین ادعاهایی توسط چهره‌های کلیدی جریان‌های مختلف آمریکا، نشانه‌ی ناپایداری ساختاری در تصمیم‌گیری‌های این کشور است. این بی‌ثباتی درونی، در شرایطی که رقابتهای ژئوپلیتیک بر سر نفوذ و قدرت‌نمایی در منطقه تشدید شده، به ضرورت‌های عملیاتی برای آمریکا و متحدان غربی‌اش تبدیل شده و هم‌زمان فرصت‌های راهبردی بیشتری برای ایران و محور مقاومت به‌عنوان بازیگر منسجم و پویای عرصه‌ی بین‌الملل فراهم می‌آورد.
