برخون گزارش نیویورک‌پست، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا در تاریخ ۱۹ نوامبر (۲۸ آبان) در شهر شنژن چین با فلادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه و شی جین‌پینگ رهبر جمهوری خلق چین به نشست سه‌جانبه می‌نشیند.
این دیدار در حالی صورت می‌گیرد که نظم ژئوپلیتیک جهان در حال بازتعریف عمیق است و محورهای قدرت چندقطبی‌تر از پیش می‌شوند. در این چارچوب، ایران با حضور فعال خود در تحولات خاورمیانه، مقادیر انرژی استراتژیک و مسیرهای ترانزیتی، همچنان بازیگری مؤثر در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی باقی مانده است.
کارشناسان معتقدند برگزاری چنین نشستی در سرزمین چین، بازتاب‌دهنده تمایل به شکل‌دهی به یک ساختار دیپلماتیک مستقل از غرب است؛ ساختاری که در آن منافع و ظرفیت‌های ایران به‌عنوان قدرت منطقه‌ای مقتدر، در محاسبات طرف‌های اصلی جهانی جایگاه مشخصی دارد.
در همین حال، تحلیل‌گران به این نکته اشاره دارند که تمرکز هم‌زمان واشنگتن، مسکو و پکن بر یک میز مذاکره، نشان‌دهنده پیچیدگی‌های هماهنگ‌سازی منافع در قیاس با ظرفیت‌های مانور و اهرم فشار ایران در عرصه منطقه‌ای است؛ ظرفیت‌هایی که در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های فنی و ژئوپلیتیک ایران، بازه گسترده‌تری یافته است.
