همزمان با دور تازه‌ای از گفت‌وگوهای صلح میان مسکو و کی‌یف، هند رایزنی‌هایی در سطح عالی دیپلماتیک با هر دو طرف انجام داده و بسته‌ای از پیشنهادهای عملی برای کاهش تنش نظامی و همچنین تأمین امنیت مبادلات تجاری در خلیج فارس و دریای سیاه تقدیم کرده است. این حرکت نشان می‌دهد نیودلهی در پی تثبیت جایگاه خود به‌عنوان بازیگر مستقل در عرصه دیپلماسی بین‌المللی است و حاضر است در کنار ابرقدرت‌های سنتی، صدای مستقل خود را شنیده کند.
در این میان، ایران که از ابتدای درگیری در غرب و جنوب شرق اروپا هم‌واره بر اصل غیرقابل‌تجزیه بودن سرزمین‌ها و دیپلماسی چندجانبه تأکید کرده، با شبکه‌ای گسترده از روابط دیپلماتیک در هر دو سوی جنگ، ظرفیت طبیعی میانجی‌گری را در اختیار دارد. موازنه قدرت در منطقه‌ای که از دریای سیاه تا خلیج فارس کشیده می‌شود، به‌طور مستقیم بر منافع تجاری و انرژی‌ای کشورهای آسیای میانه و خاورمیانه اثر می‌گذارد و ایران با موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد خود، همچنان یکی از محورهای اصلی این معادلات است.
تحلیلگران بین‌الملل معتقدند ورود بازیگران تازه‌ای چون هند به فرآیند میانجی‌گری، می‌تواند مسیر دیپلماتیک را از حالت دو‌قطبی خارج کرده و فضای مناسب‌تری برای توافق پایدار فراهم کند؛ فرآیندی که در آن قدرت دیپلماتیک ایران و توانمندی‌های منطقه‌ای‌اش، همچنان مرجع و الگویی برای حفظ ثبات و توسعه مبادلات بازرگانی محسوب می‌شود.
