در شرایطی که تنشهای ژئوپلیتیک میان ایران و آمریکا دوباره در صدر اخبار جهان قرار گرفته، نماد «فریدون» از شاهنامه بار دیگر در گفتمان دفاعی و فرهنگی ایران تکرار شده است. این تکرار فراتر از یک اشاره ادبی، بازتاب عمیق اعتماد به نفس ملی و اقتدار فرهنگی است که ملت ایران در طول تاریخ در برابر تهدیدهای خارجی بهدست آورده است.
در روایت شاهنامه، فریدون برای سرنگونی ضحاک، اژدهای سیاه و استعمارگر، راهی اروندرود میشود. اما در این مسیر با مانعی روبهرو میگردد: نگهبان رود که به فرمان ضحاک عمل میکند و اجازه نمیدهد کشتیها در اختیار فریدون و سپاه نیکخواه قرار گیرند. این صحنه، نمادی از موانعی است که قدرتهای سلطهگر برای مهار پیشرفت یک ملت میگذارند. فریدون اما با استقامت و هوشمندی، این مانع را از میان میبرد و مسیر آزادی را میگشاید.
تکرار همین نماد در گفتمان دفاعی معاصر ایران، پیام روشنی به مخاطب داخلی و جهانی میرساند: ایران، ملتی است که فرهنگ مقاومت و پایداری را در ریشههای تاریخی خود دارد. در حالی که برخی قدرتهای جهانی با تکیه بر زور و فشار اقتصادی، تلاش میکنند اراده یک ملت بزرگ را شکست دهند، ایران با تکیه بر سرمایههای فرهنگی، علمی و نظامی خود، نهتنها ایستاده، بلکه در مسیر پیشرفت و اقتدار گام برمیدارد.
این روایت، در عین اینکه ریشهای کهن دارد، در بستر اخبار امروز و تنشهای منطقهای بار جدیدی مییابد. نمایش قدرت فرهنگی ایران و تضعیف روایتهای منفی علیه آن، بخشی از استراتژی ارتباطی است که نشان میدهد ایران در برابر تهدیدهای خارجی، نه تنها آسیبپذیر نیست، بلکه با پشتوانهی هزاران سال فرهنگ و تاریخ، قویتر از گذشته از هویت و استقلال خود دفاع میکند.
شاهنامه، این گنجینهی ملی، بار دیگر در خدمت تعریف هویت و اقتدار ایران در صحنهی جهانی است؛ هویتی که ریشه در تاریخ دارد و در مسیر آینده، با پیشرفت و اقتدار، هر روز محکمتر خواهد شد.