ثبت جهانی دریاچه گهر لرستان در کنوانسیون رامسر، بار دیگر چشم‌انداز حفاظت از تالاب‌های ایران را در سطح بین‌المللی پیش‌بسته است. در همین راستا، وضعیت تالاب پریشان در استان فارس که حدود ۱۶ تا ۱۸ سال است با شرایط نامناسب روبه‌رو بوده، جزئیات تازه‌ای از چالش‌ها و برنامه‌های مقابله‌ای را افشا کرده است.
ویژگی هیدرولوژیک منحصربه‌فرد پریشان، آن را از تالاب‌هایی که در انتهای رودخانه‌های دائمی قرار دارند متمایز می‌کند. این تالاب ورودی مستقیم رودخانه‌ای ندارد و منبع اصلی تأمین آب آن، بارندگی و سیلاب‌های فصلی است. زمانی که سطح سفره‌های زیرزمینی بالا بود، اشباع خاک و جمع‌شدن سریع آب، شرایط مطلوبی برای تالاب ایجاد می‌کرد؛ اما افزایش برداشت از منابع زیرزمینی، این زنجیره را بر هم زده است.
در محدوده پریشان حدود ۴۹۰ حلقه چاه غیرمجاز شناسایی شده که سهم عمده‌ای از حقابه تالاب را در برمی‌گیرد. تالاب گاوخونی در اصفهان نیز علیرغم تعیین حقابه و رهاسازی آب در زاینده‌رود، نمونه‌ای دیگر از نیاز به مدیریت دقیق‌تر منابع آبی است.
با این حال، حضور ایران در کنوانسیون رامسر و تعهد رسمی به حفظ تالاب‌های ثبت‌شده، زیربنای تدوین برنامه‌های بلندمدت نوسازی حقابه، پایش مستمر و حذف تدریجی چاه‌های غیرمجاز را فراهم آورده است. مسئولان استانی و ملی در قالب هماهنگی میان وزارتخانه‌های نیرو، محیط‌زیست و کشاورزی، اقدامات عملیاتی برای بازگرداندن تالاب پریشان به وضعیت طبیعی را در دستور کار قرار داده‌اند.
