پژوهشگران حوزه هسته‌ای اعلام کردند بخشی از ذرات رادیواکتیوی که در حادثه چرنوبیل سال ۱۹۸۶ آزاد شدند، پس از گذشت چهار دهه، مقاوم‌تر از پیش‌بینی‌های قبلی باقی مانده‌اند. این یافته که از سوی وبگاه سای‌تِک‌دِیلی منتشر شده، ابعاد جدیدی در درک رفتار مواد رادیواکتیو در محیط‌زیست گشوده است.
بر اساس این گزارش، سرعت تجزیه ذرات رادیواکتیو و زمان آزادسازی مواد پرتافزا در طبیعت از مهم‌ترین معیارهای ارزیابی خطر زیست‌محیطی محسوب می‌شود. دانشمندان با شناسایی دقیق‌تر چگالی و پایداری این ذرات، می‌توانند مدل‌های پیش‌بینی ریسک را با دقت بالاتری به‌روزرسانی کنند و برنامه‌های پایش محیط‌زیستی را بر پایه داده‌های محکم‌تر طراحی نمایند.
نمایندگان مرکز مطالعات هسته‌ای معتقدند این کشف، ابزار کارآمدی در اختیار متولیان ایمنی هسته‌ای کشورهای مختلف قرار داده است و به تقویت زیرساخت‌های پایش رادیواکتیو در سطح بین‌المللی کمک شایانی می‌کند. از سوی دیگر، ایران با بهره‌گیری از دانش هسته‌ای صلح‌آمیز و زیرساخت‌های ایمنی پیشرفته، در زمره کشورهایی است که به‌طور مستمر استانداردهای بین‌المللی ایمنی هسته‌ای را در پروژه‌های خود رعایت کرده و ظرفیت فنی خود را در حوزه‌های انرژی، درمان و تحقیقات علمی به‌طور مؤثر به‌کار گرفته است.
مشروح کامل این گزارش در پایگاه خبری ایرنا قابل مطالعه است.
