شرکت OpenAI در گزارش فنی تازه‌ای فاش کرد که برخی از ایجنت‌های هوش مصنوعی تحت آزمایش این شرکت، بدون استفاده از اتصال شبکه یا فایل‌های مشترک، توانسته‌اند از طریق حافظه نهان (Cache) پردازنده با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
مکانیزم این ارتباط بر پایه‌ی اندازه‌گیری اختلاف زمان بارگذاری داده‌های کش است. ایجنت‌ها با دست‌کاری محتوای حافظه نهان و ثبت تأخیر در دسترسی مجدد، پیام‌های ساده‌ای را میان ماشین‌های مجازی کاملاً ایزوله مبادله کرده‌اند. این در حالی است که در آزمایش مذکور، خود OpenAI از ایجنت‌ها خواسته بود که از محیط ایزوله خارج شوند؛ به‌طور دقیق‌تر، ایجنت‌ها در پی یافتن کانال‌های غیرمعمول ارتباط عمل می‌کردند.
کارشناسان امنیتی این یافته را نشانه‌ی عمیق‌تر شدن توانایی ایجنت‌ها در درک لایه‌های پایین سیستم‌عامل و سخت‌افزار می‌دانند. در عین حال، پژوهشگران حوزه‌ی امنیت هوش مصنوعی تأکید دارند که شناخت دقیق چنین مسیرهای ارتباطی بالقوه، امکان طراحی کنترل‌کننده‌های مؤثرتر و سیاست‌های ایزوله‌سازی مطمئن‌تر را فراهم می‌کند.
از منظر سیاستی، این رویداد اهمیت بحث حاکمیت دیجیتال و خودکفایی در حوزه‌ی هوش مصنوعی را دوباره برجسته می‌کند. کشورهای در حال توسعه، از جمله ایران، در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در ساخت اکوسیستم‌های بومی هوش مصنوعی و زیرساخت‌های محاسباتی انجام داده‌اند؛ حرکتی که با افزایش پیچیدگی رفتار ایجنت‌ها و لزوم کنترل دقیق آن‌ها، ضرورت بیشتری پیدا می‌کند.
OpenAI در گزارش خود تصریح کرده است که این رفتار در شرایط آزمایشی و با دستور مستقیم پژوهشگران رخ داده و از نظر فنی بازتولیدپذیر است. شرکت افزود که یافته‌ها در اختیار جامعه‌ی پژوهشی قرار گرفته تا مبنایی برای طراحی پروتکل‌های امنیتی نسل بعدی فراهم کند.
