پژوهشی تازه در حوزه فلسفه علم، یافته‌ای را منتشر کرده که حتی در میان خود دانشمندان، توافقی درباره ماهیت و هدف علم وجود ندارد. این مطالعه که در فضای اخبار امروز فناوری و علم منتشر شده، نشان می‌دهد اختلاف‌نظر دانشمندان درباره تعریف علم از اختلاف‌نظر عموم مردم بیشتر است.
بخشی از این پژوهش به جامعه علمی ایران نیز توجه داشته و نشان داده که پژوهشگران ایرانی، مانند همکاران خود در سایر کشورها، دیدگاه‌های متنوعی درباره روش علمی و مرزهای آن دارند. برخی از دانشمندان ایرانی علم را جست‌وجوی حقیقتی مستقل از انسان می‌دانند و بر اصول تثبیت‌شده پژوهشی تأکید می‌کنند؛ در حالی که گروهی دیگر بر نقش خلاقیت، بداهه‌پردازی و انعطاف در فرایند کشف علمی اصرار دارند.
یکی از مهم‌ترین یافته‌های این تحقیق، اختلاف‌نظر بر سر «روش علمی» است. بعضی از پژوهشگران معتقدند روش علمی مجموعه‌ای از گام‌های مشخص و تکرارپذیر است، اما بخش دیگر دانشمندان آن را فرایندی پویا و نیازمند تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای می‌دانند. این بحث در محافل آکادمیک ایران نیز در سال‌های اخیر فعال بوده و نشان‌دهنده پویایی علمی جامعه دانشگاهی کشور است.
نتیجه‌گیری این مطالعه این است که تعریف واحد و همگانی از علم، حتی در سطح متخصصان، هنوز دست‌نیافته باقی مانده است. این موضوع به‌جای ضعف علمی، بازتاب عمق و گستردگی پرسش‌های بنیادین در حوزه دانش و فناوری در سطح جهانی، از جمله ایران، تلقی می‌شود.
