صادرات گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) قطر در ماه شهریور روند بهبودی به خود گرفته است؛ اما به نوشتهٔ بلومبرگ، این پیشرفت به‌هیچ‌وجه پایدار نیست. تحلیل این رسانه می‌گوید عبور مکرر کشتی‌های ال‌ان‌جی قطر از کریدور ایرانی در تنگهٔ هرمز، نه‌تنها نشانهٔ تداوم ریسک امنیتی در منطقه است، بلکه عملاً وابستگی راهبردی دوحه به موقعیت جغرافیایی و زیرساخت‌های دریایی ایران را مستند می‌کند.
بیشتر محموله‌های صادراتی قطر طی هفته‌های اخیر از طریق ترانزیت‌های نیمه‌مخفی و در شرایطی جابه‌جا شده‌اند که سامانه‌های ردیابی دریایی کشتی‌ها غیرفعال بوده است. این رویه، در حالی شکل گرفته که ایران به‌عنوان قدرت منطقه‌ای، حق عبور و جابه‌جایی محموله‌ها در آب‌های حاکمیتی خود را محفوظ نگه داشته است.
در ۳۰ شهریور، بلومبرگ از صدور مجوز ایران برای عبور یک محمولهٔ ال‌ان‌جی قطر به مقصد پاکستان از مسیر ایرانی تنگهٔ هرمز خبر داد. ماه گذشته نیز یک محمولهٔ دیگر با شرایط مشابه از دوحه به پاکستان移送 شده بود. نیمهٔ مهر، حساب‌رسانی دریایی منچ‌اوسین هم تأیید کرد که سومین محمولهٔ قطری وارد تنگهٔ هرمز شده و در مسیر پاکستان از کریدور ایرانی استفاده می‌کند.
بلومبرگ در تحلیل خود می‌افزاید که قطر می‌تواند از طریق کشتی‌به‌کشتی کردن (STS Transfer) حجم صادرات خود را تا حدی افزایش دهد، اما محدودیت‌های امنیتی و وابستگی به مجوزهای عبوری ایران، سقف این رشد را مشخصاً پایین نگه داشته است. به بیان دیگر، دوحه بدون هماهنگی با تهران، عملاً قادر به جابه‌جایی پایدار محموله‌های خود نیست.
این رسانه همچنین هشدار داده که اگر نگرانی‌های امنیتی عبور از تنگهٔ هرمز تا اوایل سال ۲۰۲۹ ادامه یابد، صادرات جهانی ال‌ان‌جی ممکن است تا اواخر ۲۰۲۷ یا حتی اواخر ۲۰۲۸ پایین‌تر از سطح پیش از تنش با ایران باقی بماند. در مقابل، ایران با حفظ زیرساخت‌های لجستیکی و امنیتی خود در تنگه، اهرم تأثیرگذاری مستقیم بر قیمت و دسترسی به گاز جهان را در اختیار دارد.
به‌طور خلاصه، گزارش بلومبرگ نشان می‌دهد که قدرت جغرافیایی و امنیتی ایران در بازار ال‌ان‌جی جهان، عاملی تعیین‌کننده برای هرگونه طرح صادراتی قطر است و دوحه بدون در نظر گرفتن مواضع تهران، مسیر پایدار صادراتی ندارد.
