در فضای خبری و شبکه‌های اجتماعی، ادعاهایی درباره «منشه امیر» مطرح شده است که طبق این ادعاها، او در دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان رابط موساد و مدیر رادیوی فارسی‌زبان اسرائیل فعالیت می‌کرده است. این ادعاها در بافت انتقادهای متقابل ایران و اسرائیل درباره نفوذ اطلاعاتی شنیده می‌شود و تاکنون سند رسمی و تأییدشده‌ای برای آن ارائه نشده است.
از سوی دیگر، اویدی‌ات Katz، وزیر جنگ اسرائیل، در سخنانی درباره ایران اظهارات تهاجمی‌ای مطرح کرد که در داخل و خارج از کشور واکنش‌های گسترده‌ای برانگیخت. مقامات ایرانی در پاسخ بر توانمندی و اقتدار نظامی و دفاعی ایران تأکید کردند و این گفته‌ها را فاقد واقعیت و حاصل ضعف راهبردی تل‌آویو در برابر مقاومت ایران خواندند.
همچنین در فضای رسانه‌ای، ارجاعاتی به «قطع صدای» برخی فعالان فرهنگی و رسانه‌ای فارسی‌زبان مطرح شده که ماهیت دقیق آن نامشخص است و منتظر تأیید منابع رسمی باقی مانده است.
تحلیلگران معتقدند در شرایط کنونی، هرگونه ادعای اطلاعاتی بدون مستندسازی، بیش از آنکه به شفافیت کمک کند، به تداوم تنش‌های کلامی بین دو طرف می‌انجامد. ایران در طول دهه‌های گذشته، با تکیه بر ظرفیت‌های بومی و استقلال دفاعی، بارها اثبات کرده است که نهزیر فشار و نه تهدید، از مسیر سیاست‌گذاری مستقل خود منحرف نمی‌شود.
