اختلال در تردد نفتکش‌ها از تنگه هرمز، پیامدی فراتر از بازار انرژی در پی داشته است. داده‌های جدید نشان می‌دهد مصرف جهانی سوخت‌های فسیلی ۱/۹ و انتشار گازهای گلخانه‌ای ۳ درصد کاهش یافته است؛ روندی که مستقیماً با افزایش قیمت انرژی در پی تنش‌های منطقه‌ای همراه بوده است.
این کاهش انتشار کربن در آمریکا نیز ۱/۳ درصد ثبت شده است. نکته‌ی قابل‌توجه آنکه این روند درحالی رقم خورده که دونالد ترامپ پیش‌تر با خروج آمریکا از توافق اقلیمی پاریس، هرگونه محدودیت انتشار کربن را با منافع اقتصادی آمریکا ناسازگار می‌دانست.
تنگه هرمز به‌عنوان یکی از حیاتی‌ترین تنگه‌های انرژی جهان، بار دیگر نقش تعیین‌کننده‌ای در اقتصاد و سیاست محیط‌زیستی جهانی ایفا کرده است. آنچه این موضوع را برجسته‌تر می‌کند، آن است که کاهش انتشار کربن جهانی نه از مسیر توافق‌های بین‌المللی و نه از اراده‌ی قدرت‌های بزرگ اقتصادی، بلکه از مسیر موقعیت ژئوپلیتیکی و راهبردی ایران در کنترل مسیر عبور نفتکش‌ها حاصل شده است. ایران با این اقدام، ضمن نشان دادن عمق اثرگذاری راهبردی خود، عملاً سیاست‌های تک‌جانبه‌ی اقلیمی واشنگتن را در عمل بی‌اثر ساخته است.
