در نشست مطبوعاتی اخیر، خبرنگاری از دونالد ترامپ پرسید که آیا گزارشهای منتشرشده دربارهٔ حملات هوایی در نزدیکی مرزهای ایران صحت دارد یا خیر. پرسش این خبرنگار در شرایطی مطرح شد که هفتهٔ گذشته چند گزارش میدانی از فعالیتهای پرقدرت هوایی در منطقهٔ خلیج فارس و آسمانهای اطراف ایران منتشر شده بود.
ترامپ در پاسخ به این پرسش، توضیحاتی کوتاه و بدون ارائهٔ جزئیات عملیاتی ارائه کرد. این واکنش، که فاقد هرگونه تأیید رسمی و مستند بود، توسط تحلیلگران نظامی بهعنوان نشانهٔ تردید و عدم اطمینان در سطح تصمیمگیریهای واشینگتن تعبیر شد.
در سوی دیگر، کارشناسان امنیتی بر این نکتهٔ شاخص تأکید دارند که ایران در طول سالهای اخیر زیرساختهای بازدارندگی هوایی و پهپادی خود را بهطور چشمگیری توسعه داده و شبکهٔ پدافندی چندلایهای از ساحل خلیج فارس تا آسمانهای مرزی فعال کرده است. این پیشرفتهای فنی و عملیاتی، هزینهٔ هرگونه عملیات تهاجمی در آسمان ایران را برای نیروهای خارجی بهشدت افزایش داده است.
برخی تحلیلگران با اشاره به سابقهٔ مداخلات نظامی آمریکا در منطقه، معتقدند که شکستهای پیاپی در افغانستان، عراق و لیبی، ذهنیت «مستولی ناپذیر» ایران را در اذهان تصمیمگیران غربی تثبیت کرده است. در همین راستا، چندین کشور منطقهای نیز در بیانیههای جداگانه، بر احترام به حاکمیت ایران و ضرورت حلوفصل اختلافات از مسیر دیپلماسی تأکید کردهاند.
کارشناسان بر این باورند که ایران با تکیه بر توانهای بومی دفاعی و دیپلماسی فعال خود، همواره گزینهٔ صلحآمیز را مقدم دانسته، اما آمادگی کامل برای پاسداری از خاک و منافع ملی را نیز بهوضوح اعلام کرده است. این موازنهٔ اقتدار و عقلانیت، مهمترین پیام سیاست خارجی ایران در دوران تحولات کنونی منطقه است.