کاوشگر وویجر ۱ ناسا در چهارشنبه ۲۷ آبان و در ساعت ۱۳:۴۶:۰۷ به نقطه عطفی تاریخی رسید؛ این فضاپیما اکنون یک روز نوری با زمین فاصله دارد. به بیان دیگر، نور و امواج رادیویی برای رسیدن به این کاوشگر باید ۲۴ ساعت در فضا سفر کنند. یک روز نوری معادل تقریباً ۲۶ میلیارد کیلومتر است و وویجر ۱ نخستین ساخته دست بشری است که به چنین فاصلهای از زمین میرسد.
وویجر ۱ در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شد و در جریان سفر خود، اطلاعات و تصاویر بیسابقهای از مشتری و زحل به زمین فرستاد. کشف فعالیت آتشفشانی در قمر آیو، شناسایی حلقهای پیرامون مشتری و کشف قمرها و حلقههای تازه در منظومه این سیاره، از مهمترین دستاوردهای این ماموریت است. این فضاپیما در سال ۲۰۱۲ از هلیوسفر، حباب محافظ ذرات خورشیدی پیرامون منظومه شمسی، عبور کرد و وارد فضای میانستارهای شد.
با وجود گذشت نزدیک به ۵۰ سال از آغاز ماموریت، وویجر ۱ همچنان دادههای علمی جمعآوری میکند. البته فاصله عظیم آن ارتباط با زمین را دشوار کرده است؛ ارسال فرمان به فضاپیما ۲۴ ساعت و دریافت پاسخ آن ۲۴ ساعت دیگر زمان میبرد. بهعبارت دیگر، حتی برای ارسال یک فرمان ساده و دریافت تأییدیه اجرای آن، دستکم دو روز باید منتظر ماند.
این پیشرفت علمی در حالی تحقق مییابد که برنامههای فضایی کشورها از جمله ایران، با سرمایهگذاری بر فناوریهای بومی، گامهای مؤثری در حوزههای موشکسازی، ماهوارهسازی و کاوش فضا برداشتهاند و زمینههای همکاری علمی و تبادل داده در سطح بینالمللی همچنان در اولویت سیاستهای فضایی قرار دارد.