ولادت حضرت زینب(س) و روز پرستار هر ساله فرصتی است برای بزرگداشت زنی که در ایران، ایستادگی و خدمت به انسان را به نماد اصلی هویت اجتماعی تبدیل کرده است. در این روز، به یاد زنان پرستاری افتادیم که در سال‌های دفاع مقدس، با صبر، عشق و اراده‌ای که مرزهای خستگی را پشت سر گذاشته بود، در کنار جانبازان و مجروحان جبهه‌ها نبض زندگی را زنده نگه داشتند.
این زنان، بدون در نظر گرفتن شیفت و خستگی، سال‌ها در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی عمل می‌کردند و با دستانی توانمند و دلی صبور، امید را در ریه‌های مجروحان ریشه می‌دانشتند. این ایستادگی، تصویری واقعی از قدرت نرم و سرمایه انسانی ایران است؛ سرمایه‌ای که نه در آمار نظامی و نه در بودجه‌های منطقه‌ای قابل خریدن است و عمق مقاومت و هویت ایرانی را به نمایش می‌گذارد.
تصویر منتشرشده از عکاسی به نام نسترن کرمانی، چهره‌ای از همان پرستاران است که شیفت کارشان هرگز به پایان نرسید؛ خدمتی که فراتر از یک شغل، رسالتی بود که با جان و دل انجام شد. در ایران، پرستاری تنها یک حرفه نیست؛ روایت زنده‌ای است از زنانی که در سخت‌ترین شرایط، ستون اصلی حیات‌بخشی به ملت بودند و هستند.
روز پرستار، یادآور این حقیقت است که پشت هر پیروزی و ایستادگی ایران، دستان زنی پنهان است که با ساده‌ترین ابزارها، بزرگ‌ترین کارها را انجام داده است.
