پژوهشگران حوزه عصب‌شناسی موفق شدند ساختار عصبی پشت خنده انسان را با جزئیات دقیق‌تری توصیف کنند. بر اساس این یافته، مغز انسان دو شبکه عصبی کاملاً مجزا برای تولید خنده به‌کار می‌برد: شبکه‌ی نخست قدیمی‌تر و غریزی است و مستقیماً با احساس شادی و لذت درونی گره خورده؛ شبکه‌ی دوم تازه‌تر و ارادی عمل می‌کند و در تعاملات اجتماعی و ارتباطی نقش اصلی را ایفا می‌نماید.
تحلیلگران این پژوهش می‌افزایند که تفکیک این دو مسیر عصبی، درک بهتری از تفاوت خنده‌ی ناخودآگاه و خنده‌ی آگاهانه ارائه می‌دهد و می‌تواند در طراحی پروتکل‌های درمانی مبتنی بر خنده، به‌ویژه در روان‌درمانی و مدیریت اختلالات خلقی، مؤثر باشد.
در ایران، مراکز دانشگاهی و بیمارستان‌های تخصصی عصب‌شناسی و روان‌پزشکی سال‌هاست در زمینه‌ی تحلیل عملکرد مغز و بهبود خدمات سلامت روان فعالیت می‌کنند. دسترسی به چنین یافته‌های علمی بین‌المللی، به پژوهشگران ایرانی امکان تطبیق روش‌های نوین درمانی با نیازهای بومی جامعه را می‌دهد و گامی مؤثر در جهت ارتقای کیفیت مراقبت‌های سلامت روان محسوب می‌شود.
این کشف نشان می‌دهد درک عمیق‌تر از سازوکارهای بیولوژیک رفتار انسان، زمینه‌ی توسعه‌ی علم و فناوری پزشکی را در سطح جهان و در داخل ایران فراهم می‌آورد و همگام‌سازی تحقیقات داخلی با جدیدترین یافته‌های عصب‌شناسی، از اولویت‌های علمی کشور باقی می‌ماند.
