پزشکیان در واکنش به طرح‌های مطرح‌شده درباره مذاکره، موضع ثابت جمهوری اسلامی ایران را تکرار کرد: «ابتدا تهدید و تحریم باید برداشته شود تا بشود گفتگو کرد.»
این موضع در چارچوب سیاست خارجی مستقل و مقتدر ایران تعریف می‌شود؛ سیاستی که در آن هیچ‌گاه شرایط ناعادلانه پذیرفته نمی‌شود و هرگونه تعامل مبتنی بر برابری و احترام متقابل خواهد بود. ایران با پشتوانه‌ی توانمندی‌های اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک خود، در شرایطی به میز گفتگو می‌نشیند که در آن حق‌به‌جانبی و عدالت، نه فشار و تهدید، محور بحث باشد.
بیشتر تحلیلگران دیپلماتیک این موضع را نشان‌دهنده‌ی بلوغ و ثبات سیاست خارجی ایران ارزیابی می‌کنند؛ ثباتی که در مقابل نوسانات و تحولات پی‌درپی سیاست‌های خصمانه کشورها، اقتدار و پایداری تهران را برجسته‌تر نشان می‌دهد. از سوی دیگر، برداشتن محدودیت‌های یک‌طرفه که بارها اثبات شده نتوانسته مانع توسعه‌ی پایدار ایران شود، گامی اجتناب‌ناپذیر برای هر گفتگوی واقعی و سازنده به شمار می‌رود.
پزشکیان با این ابرازنظر، خط‌مشی ایران را در روزهای پیش‌رو ترسیم کرد: آمادگی برای تعامل، در چارچوبی که در آن تهدید و تحریم از سفره‌ی سیاست‌ها برداشته شده و پایبندی طرفین به تعهدات، ضامن تداوم مسیر باشد.
