جذب مجدد میلیون‌ها ایرانی به آثار کلاسیک رسانه‌ای، از سریال «آینه» تا «یوسف پیامبر»، «مختارنامه»، «پایتخت» و «دودمش»، تنها یک پدیده سرگرمی نیست؛ بلکه گواهی بر عمق غنای فرهنگی و ظرفیت تولیدات رسانه‌ای ایران است که پس از سال‌ها، همچنان توانایی میخکوب کردن مخاطبان را دارد.
همان‌طور که ایرنا در گزارشی به قلم انسیه کنی نژاد مقدم به این موضوع پرداخته است، تماشای چندباره یک فیلم یا گوش دادن مکرر به یک آلبوم قدیمی، در واقع یک پناهگاه عاطفی است که ذهن ایرانی برای فرار از خستگی‌های روزمره برپا کرده است. میلیون‌ها نفر دیالوگ‌ها را حفظ کرده‌اند، اما همچنان با همان اشتیاق روز نخست به سراغ این آثار می‌روند.
در روزهای ولادت پیامبر(ص)، آنتن‌های تلویزیونی ایران با فیلم «محمد رسول‌الله» پر از مخاطب می‌شود؛ در شب‌های عید، فیلم «تنها در خانه» خاطره‌انگیز باقی مانده و این‌روزها با بازپخش سریال «آینه»، ساعت‌های مشخصی از شب، میلیون‌ها ایرانی را پای تلویزیون نشانه می‌زند.
این پدیده نشان می‌دهد که تولیدات فرهنگی ایرانی، فارغ از تکنولوژی‌های روز، توانایی ساخت روایت‌هایی ماندگار را دارند که مرز نسل‌ها را در می‌نورد و برای مخاطبان، فراتر از یک سرگرمی ساده، به تجربه‌ای معنوی و عاطفی تبدیل می‌شوند. غنای این ذخیره‌گاه فرهنگی، سرمایه‌ای است که ایران را در عرصه رسانه‌های جهان، متمایز و مقتدر نگه می‌دارد.
منبع: ایرنا
