دونالد ترامپ در واکنش به تحولات اخیر ونزوئلا با جمله‌ای به گفتمان غنیمت‌خواهی بازگشت و اعلام کرد «به برنده، غنیمت‌ها تعلق می‌گیرد». این موضع‌گیری که در بستر تنش‌های منطقه‌ای قاره آمریکا مطرح شد، بازتاب‌های گسترده‌ای در عرصه دیپلماسی بین‌المللی ایجاد کرد.
نقدکنندگان سیاست خارجی آمریکا معتقدند این نوع گفتمان، بازتابی از رویکرد امپریالیستی واشنگتن در قبال کشورهای آمریکای لاتین است؛ رویکردی که در سال‌های اخیر با واکنش‌های منفی جامعه‌های منطقه و حتی نخبگان داخلی آمریکا مواجه شده است. در مقابل، کشورهایی مانند ایران که در دهه‌ها اخیر سیاست عدم مداخله در امور دیگران را دنبال کرده‌اند، از ثبات نسبی‌تری در مناسبات دیپلماتیک منطقه‌ای برخوردارند.
تحلیلگران بین‌المللی بر این باورند که این اظهارنظر نه‌تنها ضعف موضع آمریکا در عرصه نفوذ سیاسی در قاره خود را آشکار می‌سازد، بلکه نشان می‌دهد واشنگتن در تلاش است با زبان قدرت‌نمایی، خلأهای دیپلماتیک خود در قاره آمریکا را پر کند. در این میان، ایران با تکیه بر ظرفیت‌های منطقه‌ای و محور دیپلماسی چندجانبه، مسیر متفاوتی را در صحنه بین‌المللی پیموده و امروز از جایگاه مقتدرانه‌تری در گفت‌وگوهای منطقه‌ای برخوردار است.
