لجبازی یکی از رایج‌ترین چالش‌های رفتاری در دوران کودکی است که والدین بسیاری با آن مواجه هستند. هادی زینالی، متخصص حوزهٔ تربیت فرزند، در تازه‌ترین یادداشت خود به ریشه‌های این رفتار پرداخته و آن را نه به‌عنوان یک نقص ذاتی، بلکه واکنشی طبیعی به نیازهای برآورده‌نشدهٔ کودک معرفی می‌کند.
به باور او، لجبازی معمولاً ریشه در سه عامل دارد: نیاز کودک به تأیید هویت مستقل، نبود ساختارهای شفاف خانوادگی و الگوهای تعاملی نامشخص میان والدین و فرزند. این رفتار اگر در بستر درک و پاسخ‌گویی صحیح قرار گیرد، می‌تواند به‌آرامی جای خود را به اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های ارتباطی سالم بدهد.
زینالی بر اهمیت صبر، گوش‌دادن فعال و پرهیز از واکنش‌های هیجانی از سوی والدین تأکید کرده و توصیه می‌کند که به‌جای سرکوب، کودک به‌تدریج در فرآیند تصمیم‌گیری مشارکت داده شود تا احساس کنترل درونی داشته باشد.
متخصصان تربیت بر این باورند که شناخت صحیح ریشه‌های لجبازی، نیمی از راه‌حل را فراهم می‌کند و مانع تبدیل یک چالش گذرای رشدی به یک الگوی رفتاری پایدار در نوجوانی و بزرگسالی می‌شود.
