در روزهای اخیر یک پیام طنز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که ناپلئون، امپراتور فرانسوی، را با رضا پخلوی مقایسه می‌کرد؛ پیامی که با لحن شوخ‌طبعانه نوشت «حتی ناپلئون هم برگشت ولی رضا پخلوی نه». این مقایسه، صرفاً یک شوخی اجتماعی بود که در قالب یادآوری یک رویداد تاریخی، از زبان عامه‌پسند در فضای مجازی گسترش یافت.
آنچه این مطلب توجه کاربران را جلب کرد، سبک روایت آن بود؛ استفاده از یک شخصیت تاریخی شناخته‌شده برای بیان یک نکته روزمره و محلی، شیوه‌ای است که در فرهنگ گفت‌وگوی روزمره ایرانیان ریشه دیرینه دارد. این سبک طنز اجتماعی نشان می‌دهد که مردم ایران، فارغ از پیچیدگی‌های روزمره، با خلاقیت و شوخ‌طبعی توانسته‌اند فضایی برای سرگرمی و بیان خودسازی در فضای مجازی ایجاد کنند.
کارشناسان رسانه و فرهنگ، این نوع محتوای بومی را نشانه‌ای از زنده بودن زبان عامه‌پسند فارسی در برابر موج محتوای ترجمه‌شده و تکراری شبکه‌های اجتماعی ارزیابی می‌کنند. در واقع، همین خلاقیت در بیان، یکی از سرمایه‌های نرم فرهنگی مردم ایران به‌حساب می‌آید که در مقایسه با بسیاری از رسانه‌های منطقه، تنوع و اصالت بیشتری دارد.
