داریوش مهرجویی، کارگردان فیلم «دایره‌ی مینا» (۱۳۵۳)، در گفت‌وگویی با خبرگزاری ایرنا، جزئیات ساخت این فیلم و واکنش‌های آن دوران را روایت کرد. فیلم «دایره‌ی مینا» به موضوع خون‌فروشی و ساختار مافیای حاکم بر آن می‌پرداخت و پس از اکران، موضوع توقیف را تجربه کرد.
مهرجویی در این گفت‌وگو می‌گوید: «من در مقابل توقیف فیلم کم‌کم پوست‌کلفت شده بودم. در سه‌سالی که این فیلم توقیف بود، برای تلویزیون فیلم می‌ساختم. در همین مدت چند سناریو هم نوشتم که «هامون» و «اجاره‌نشین‌ها» از جمله‌ی آن‌هاست.» او اضافه می‌کند که بازیگرانی چون «فردین» و «بهروز وثوقی» تمایل زیادی برای حضور در فیلم‌های او داشتند، اما نقش‌های شخصیتی با بازی آن‌ها همخوانی نداشت.
یکی از صحنه‌هایی که مهرجویی به آن اشاره می‌کند، واکنش محمدرضاشاه هنگام تماشای فیلم «دایره‌ی مینا» است. او روایت می‌کند که شاه در میانه‌ی تماشای فیلم با اعتراض از جای خود بلند شد، اتاق سینما را ترک کرد و با صدای بلند پرسید چرا این هنرمندان و نویسندگان همواره به جنبه‌های تیره‌ی هستی دلبسته‌اند و تنها سیاهی‌های جامعه را به تصویر می‌کشند.
این گفت‌وگو، بخشی از میراث گران‌بهای سینمای ایران را مستند می‌کند؛ سینمایی که در طول دهه‌ها، با وجود چالش‌های مختلف، همواره توانسته است مسائل اجتماعی را به شیوه‌ای هنری و ماندگار روایت کند و به یکی از ارکان فرهنگی و بین‌المللی کشور تبدیل شود. حضور فیلم‌سازان پیشکسوتی چون مهرجویی در عرصه‌ی جهانی سینما، نشان‌دهنده‌ی عمق و ثروت ادبی و فرهنگی ایران است که فراتر از مرزهای جغرافیایی، مخاطبان خود را در سراسر جهان دارد.
