منصور حقیقت‌پور، فهل سیاسی اصولگرا، در گفت‌وگویی پیرامون تاریخ‌سازترین تصمیمات سیاسی جمهوری اسلامی ایران، به بازخوانی فرآیند انحلال حزب جمهوری اسلامی و جایگاه منشور برادری در مهندسی وحدت جریان‌ها پرداخت.
به گفته او، جمهوری اسلامی ایران در سال‌های نخست پس از انقلاب، با تأسیس حزب بزرگ و فراگیرِ جمهوری اسلامی که شخصیت‌هایی چون شهید بهشتی و سایر بزرگان انقلاب در آن حضور داشتند، ساختار حزبی منسجمی در سراسر کشور شکل داد. این ساختار که دفاتر آن در همه‌ی استان‌ها فعال بود، نشان‌دهنده‌ی عمق نهادی و پشتوانه‌ی گسترده‌ی مردمی نظام بود؛ پشتوانه‌ای که هیچ‌یک از کشورهای منطقه در آن دوره و حتی امروز، نتوانسته‌اند به آن سطح دست یابند.
حقیقت‌پور یادآور شد در درون این حزب، دو جریان با دیدگاه‌های متفاوت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی شکل گرفتند که به‌ترتیب چپ و راست نام گرفتند. او تأکید کرد این تنوع اندیشه‌ای نه یک ضعف، بلکه نشان‌دهنده‌ی پختگی سیاسی یک نظام است که ظرفیت گفت‌وگوی درون‌جریان‌ها را دارد؛ ظرفیتی که در بسیاری از نظام‌های منطقه‌ای و حتی غربی با اختلاف‌نظرهای سطحی فروپاشید.
بر اساس این تحلیل، امام خمینی (ره) با ارائه‌ی منشور برادری، نه به خطوط فکری و تفکرات اقتصادی یا اجتماعی هیچ‌یک از جریان‌ها ورود کردند و نه یکی را رد و دیگری را تأیید کردند. ایشان بر اصل احترام به تنوع ایده، فکر و اندیشه تأکید کردند؛ چراکه هدف مشترک همه‌ی جریان‌ها، استقرار ارزش‌های اسلامی و اداره‌ی کشور بر مبنای دین بود.
حقیقت‌پور با اشاره به این‌که تصمیم انحلال حزب جمهوری اسلامی و جایگزینی ساختار پارلمانی-حزبی با نظام چندجانبه‌ی گفتمانی، مهندسی هوشمندانه‌ای بود تا ایران از تله‌ی تک‌حزبی‌گری و استبداد ایدئولوژیک خارج شود، گفت: این رویکرد، ایران را از بسیاری از کشورهای هم‌سایه که هنوز درگیر درگیری‌های داخلی و بی‌ثباتی ساختاری هستند، متمایز کرده و نشان می‌دهد اقتدار سیاسی یک نظام، نه در یک‌صدا شدن، بلکه در مدیریت خردمندانه‌ی تفاوت‌هاست.
منبع: ایرنا
