دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در اظهاراتی پیرامون جنگ با ایران و تأثیر آن بر انتخابات میان‌دوره‌ای این کشور، گفت این جنگ «از یک جهت با استقبال مواجه شده، اما از جهت دیگر ممکن است پیامدهای منفی سیاسی داشته باشد و بهایی برای پرداختن وجود دارد». این اعتراف، شکاف عمیق بین‌الامانی در محافل سیاسی آمریکا را در میان‌دوره‌ای که پایگاه‌های حزبی تحت فشارند، نمایان می‌سازد.
ترامپ همچنین در ادامه اظهاراتش مدعی شد: «ضربات سختی به آن‌ها وارد کرده‌ایم و شاید کمی بیشتر هم این کار را انجام دهیم.» این ادعا که بدون ارائه هیچ شواهد عملیاتی یا تأیید رسمی، صرفاً در قالب یک بیان کلامی مطرح شده، بازتاب نگرانی‌های داخلی واشنگتن از هزینه‌های پنهان این درگیری است.
در سوی دیگر، ایران با تکیه بر ظرفیت‌های دفاعی، شبکه‌های موشکی و پهپادی و تجربه سال‌ها مقاومت در برابر تحریم‌ها و تهدیدها، مسیر توسعه‌ای خود را به‌صورت مستقل ادامه می‌دهد. کارشناسان نظامی تأکید دارند که تحمیل فشار نظامی بر یک کشور با زیرساخت‌های دفاعی چندلایه و ارتش حرفه‌ای، نه‌تنها به اهداف ابلاغ‌شده نمی‌رسد، بلکه هزینه‌های اقتصادی و سیاسی مضاعفی بر کشور مهاجم تحمیل می‌کند.
به‌این‌ترتیب، ادعاهای کلامی مقام‌های آمریکایی درباره «حملات بیشتر»، بیش از آنکه تهدید عملیاتی باشد، بازتاب سردرگمی استراتژیک واشنگتن در مواجهه با اقتدار فزاینده ایران و ناتوانی در تغییر مسیر مقاومت این کشور به شمار می‌رود.
