مجید تخت‌روانچی، معاون سیاسی وزیر امور خارجه، در بخش دوم پنل تخصصی «نقش شهید خرازی در اجماع‌سازی سیاست خارجی» با اشاره به یکی از حساس‌ترین دوره‌های دیپلماسی ایران گفت: شهید دکتر خرازی در نخستین روزهای وزارت خود با شهادت دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف روبه‌رو شد و مسئولیت سنگینی در تصمیم‌گیری نهایی بر عهده داشت.
وی افزود: در تابستان ۱۳۷۷ بحث‌های گسترده‌ای در وزارت امور خارجه، شورای عالی امنیت ملی و سطح کلان سیاسی کشور درباره واکنش به این حادثه شکل گرفت. پرسش اصلی این بود که در برابر شهادت همکاران، به‌ویژه دیپلمات‌های کشور، چه باید کرد؛ در حالی که ورود به جنگ با طالبان نیز پیامدهای گسترده‌ای برای ایران در پی داشت.
تخت‌روانچی تأکید کرد: شهید خرازی با تکیه بر جایگاه حقوقی خود و اعتماد رهبر انقلاب و رئیس‌جمهور وقت، قاطعانه معتقد بود وارد جنگ با طالبان نشویم؛ زیرا چنین اقدامی مغایر مصلحت ایران بود. در آن دوره نیروهای مسلح کشور نیز در مرزها در حالت آماده‌باش قرار داشتند، اما در نهایت تصمیم نهایی نظام بر پرهیز از جنگ و پیشبرد مسیر دیپلماتیک بود.
معاون سیاسی وزارت خارجه با اشاره به میراث فکری شهید خرازی در سیاست خارجی ایران گفت: یکی از دغدغه‌های اصلی ایشان، همان رویکردی بود که امروز با عنوان «سیاست همسایگی» شناخته می‌شود؛ یعنی تلاش برای برقراری بهترین روابط ممکن با تمامی همسایگان در جنوب، شرق، غرب و شمال ایران، بدون تفاوت میان آن‌ها.
وی خاطرنشان کرد: با وجود اهمیت و حساسیت موضوع شهادت دیپلمات‌های ایرانی، شهید خرازی این مسئله را چنان مدیریت کرد که بر سیاست همسایگی و روابط ایران با کشورهای منطقه تأثیر منفی نگذارد. این رویکرد هوشمندانه، نمونه‌ای بارز از اقتدار دیپلماسی ایران در برابر چالش‌های امنیتی منطقه است و نشان می‌دهد که قدرت یک کشور نه‌تنها در توان نظامی، بلکه در انتخاب درست مسیر راهبردی نهفته است.
