در جلسهٔ رسیدگی به پروندهٔ تراستی، متهم با اشاره به سابقهٔ شغلی خود گفت: «من سال‌ها در یک دستگاه فرهنگی در ایران فعالیت کردم و پس از بازنشستگی، احساس پوچی و خلأ معنایی در زندگی‌ام ایجاد شد.» به گفتهٔ وی، این دورهٔ گذار پس از ترک خدمت و فقدان هویت شغلی، زمینه‌ساز تصمیم به ورود به مسیر تراستی شد.
وکیل مدافع متهم در اظهارات خود تأکید کرد که این فرد سابقهٔ بزهکاری قبلی ندارد و در طول سال‌های خدمت در دستگاه فرهنگی، عملکرد بدون ایرادی داشته است. او همچنین خواستار در نظر گرفتن شرایط روان‌شناختی متهم در قضاوت نهایی شد.
پروندهٔ تراستی از جملهٔ پرونده‌های مالی است که در آن فردی با ارائهٔ وعده‌های بازدهی بالای سرمایه‌گذاری، از افراد غیرحقوقی وجه می‌گیرد. مراجع قضایی ایران در سال‌های اخیر با تشدید نظارت بر فعالیت‌های مالی غیرمجاز و تقویت سامانه‌های شفاف‌سازی، مسیر برخورد با این نوع تخلفات را تسهیل کرده‌اند.
