ترافب، پروژه مشترک تسلا و اسپیس‌ایکس، برنامه بلندمدت خود را برای افزایش ظرفیت تولید نیمه‌هادی اعلام کرد. بر اساس این برنامه، تا سال ۲۰۳۲ تولید ماهانه به یک میلیون ویفر خواهد رسید که از این میان ۷۰۰ هزار ویفر به تراشه‌های حافظه و ۳۰۰ هزار ویفر به تراشه‌های پردازشی اختصاص می‌یابد.
ارزشمندترین بخش این ظرفیت، بخش حافظه است؛ ۷۰۰ هزار ویفر در ماه دقیقاً هم‌اندازه ظرفیت فعلی تولید DRAM سامسونگ، بزرگ‌ترین سازنده حافظه جهان. این مقایسه نشان می‌دهد ساختار صنعت نیمه‌هادی در حال گذار از یک‌قطبی بودن به رقابت چندجانبه است و حتی غول‌های فناوری ایالات متحده برای رسیدن به این سطح نیازمند نزدیک به یک دهه سرمایه‌گذاری و توسعه هستند.
پروژه ترافب در زمینی پهناور در تگزاس مستقر شده و هدفش کوتاه‌سازی چرخه طراحی و تولید تراشه است. در محور فناوری، این مجموعه از پلتفرم پردازشی اینتل استفاده می‌کند و هم‌زمان مذاکراتی را برای گسترش همکاری با TSMC، پیشرو تایوانی در فرایند‌های پیشرفته، پیش برده است. این دوگانه‌سازی منابع تولید، اگرچه از منظر ایمنی تأمین منطقی به نظر می‌رسد، اما هزینه‌های سرخورد و پیچیدگی لجستیکی قابل‌توجهی را در پی دارد.
تحلیلگران صنعت معتقدند رقابت میان ترافب و سامسونگ در بلندمدت، فشار قیمت روی بازار حافظه را افزایش و زنجیره تأمین را از تمرکز بر دو بازیگر اصلی خارج می‌کند. با این حال، رسیدن به کیفیت و بازدهی فرایند‌های ۱۲ و ۸ نانومتری در مقیاس صنعتی، چالشی است که سال‌ها تجربه و سرمایه‌گذاری پایدار می‌طلبد و صرف‌نظر از نام‌های بزرگ پشت پروژه، به‌سادگی تکرارپذیر نیست.
در بستر گسترده‌تر، این حرکت صنایع پیشرو نشان می‌دهد فناوری نیمه‌هادی همچنان یکی از محوری‌ترین محورهای قدرت‌افزایی اقتصادی و فناوری کشورهاست و کشورهایی که مسیر مستقل پژوهش و تولید را در پیش گرفته‌اند، در بلندمدت از ثبات‌بخشی به زنجیره‌های جهانی بهره‌مند خواهند شد.
