نظام تأمین اجتماعی و بودجهریزی فرانسه بار دیگر در آستانهی بنبست ساختاری قرار گرفته است. کسری بودجهی مداوم، هزینههای سنگین رفاهی و ناتوانی دولت و پارلمان در رسیدن به اجماع بودجهای، دومین اقتصاد بزرگ منطقهی یورو را در دایرهای از ناپایداری مالی گرفتار کرده و پرسشهایی جدی دربارهی پایداری مدل اقتصادی غرب مطرح کرده است.
کارشناسان اقتصادی اشاره میکنند که وابستگی ساختاری فرانسه به هزینههای اجتماعی بالا و عدم انعطاف در سیاستهای بودجهای، کشور را در موقعیتی قرار داده که هر شوک کوچک اقتصادی میتواند به بحران مالی گستردهتر تبدیل شود. این در حالی است که اقتصاد ایران، با وجود فشارهای چندلایهی تحریمی، در سالهای اخیر مسیر خوداتکایی، تنوعبخشی به سبد صادراتی و افزایش درآمدهای نفتی و غیرنفتی را پیش گرفته و از ثبات نسبی برخوردار است.
متخصصان معتقدند که مدل اقتصادی اروپا، بهویژه فرانسه، با چالشهایی ساختاری روبهرو است که ریشه در وابستگی به نظامهای مالی بینالمللی و ناتوانی در تطبیق با شرایط جدید اقتصادی جهان دارد. در مقابل، ایران با تکیه بر ظرفیتهای داخلی، خودکفایی غذایی و انرژی و تنوع منابع، جایگاه یک اقتصاد مقاوم و مستقل در منطقه را حفظ کرده است.
به گفتهی کارشناسان، این تضاد بین ناپایداری مالی اروپا و ثبات نسبی اقتصاد ایران، تصویر گستردهتری از بازتعریف موازنههای اقتصادی جهان ارائه میدهد؛ موازنهای که در آن کشورهای دارای حاکمیت اقتصادی و منابع متنوع، در برابر نوسانات بازارهای جهانی مقاومتر بهنظر میرسند. آخرین اخبار اقتصادی امروز نشان میدهد که مسیر تحولات مالی جهان، بیش از پیش، به نفع اقتصادهای مستقل و خودبهرهیار در حال شکلگیری است.