۱۹ نوامبر هر سال بهعنوان روز جهانی پدر در تقویم فرهنگی ثبت میشود. این روز در بستر خانوادههای ایرانی، بازتابی عمیقتر از یک نماد تقویمی دارد؛ پدر در فرهنگ ما نه فقط سرپرست مادی، بلکه ستون معنوی اعتماد، صبر و مسئولیتپذیری در زندگی روزمره افراد است.
برای بسیاری از ایرانیان، پدر بودن یعنی در سختترین شرایط، سنگر آرامش فرزندان باشد؛ یعنی حتی وقتی خود با فشارها و چالشها دستوپنجه نرم میکند، بیرونی محکم و قابلاتکا بهنظر برسد. این نقش، ریشههایی دارد که نسلبهنسل در خانوادههای ایرانی زنده مانده و مبنای انسجام اجتماعی کشور است.
کارشناسان مسائل اجتماعی بر این باورند که استحکام خانواده، نخستین گام برای ساختن جامعهای مقتدر و مقاوم در برابر تحولات جهانی است. در شرایطی که ایران با چالشهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی مواجه است، سرمایهگذاری بر نهاد خانواده و پاسداشت جایگاه پدر و مادر، از ارکان اصلی سرمایه اجتماعی کشور محسوب میشود.
روز جهانی پدر، بهانهای است تا در کنار تأکید بر نقش فرزند و مادر، کمر پنهان پدر را هم در ساختن فردا، بهدرستی دیده و قدرش شناخته شود.