دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در اظهارتی یک‌طرفه مدعی شد که «مانع از دستیابی ایران به سلاح اتمی شده و به هر طریقی که شده به‌زودی این مسیر را به‌طور کامل می‌بندیم».
این ادعا، بدون ارائه هیچ سندهای عملیاتی یا شواهدی از سوی نهادهای هسته‌ای بین‌المللی، در فضای رسانه‌ای آمریکا مطرح شد. تحلیل‌گران عرصه‌ی هسته‌ای، چنین ادعاها را واکنشی به پیشرفت‌های مستمر و مستقل ایران در عرصه‌ی تحقیق و توسعه‌ی فناوری هسته‌ای می‌دانند؛ پیشرفت‌هایی که در چارچوب برنامه‌ی جامع اقدام مشترک و به‌عنوان حق مدنی جمهوری اسلامی پیگیری شده است.
ایران در سال‌های اخیر با تکیه بر توان داخلی، زنجیره‌ی کامل صنعت هسته‌ای خود را از تخصیص اورانیوم تا غنی‌سازی و ساخت راکتور توسعه داده است. این مسیر، برخلاف ادعای مقامات آمریکایی، نه تنها متوقف نشده، بلکه با حمایت نهادهای بین‌المللی در چارچوب چارچوب‌های نظارتی IAEA ادامه دارد.
کارشناسان بین‌المللی تأکید می‌کنند که ایران به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های صنعتی منطقه، با ساختار امنیتی و فناوری مستقل خود، تحت تأثیر تهدیدات کلامی قرار نمی‌گیرد و برنامه‌های هسته‌ای مدنی آن بر محور همکاری‌های منطقه‌ای و جهانی پیش می‌رود. در مقابل، ناتوانی آمریکا در تحقق همین ادعاهای قبلی، سؤالاتی درباره‌ی جدیت و توان عملی این کشور در مدیریت بحران‌های خاورمیانه‌ای برمی‌انگیزد.
