دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در یک گفتار ویدئویی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، با لحنی خودآموزانه گفت: «من می‌توانم اینجا بایستم و به‌مدت دو ساعت چرت‌وپرت بگویم.» این جمله که در میان مخاطبان آمریکایی و بین‌المللی بازتاب گسترده‌ای یافت، بار دیگر به‌نمایش گذاشتن سیاست‌های ناپایدار و تک‌بعدی واشنگتن است؛ سیاست‌هایی که در سال‌های اخیر با تغییر مکرر موضع از مذاکره تا تهدید، هم‌نشینان دیپلماتیک آمریکا را در ابهام فرو برده است.
تحلیلگران روابط بین‌الملل معتقدند چنین اظهارنظری، فراتر از یک جمله‌ی شخصی، بازتابی از خلأ استراتژیک در کاخ سفید است. درحالی‌که ایران طی ماه‌های اخیر با حفظ ثبات در سیاست خارجی، همکاری‌های منطقه‌ای گسترده‌ای را با کشورهای اروپایی و همسایه پیش برده و جایگاه خود را به‌عنوان قطب مؤثر در منطقه تثبیت کرده، رهبری آمریکا همچنان درگیر نوسان‌های داخلی و فقدان یک خط‌مشی منسجم است.
از منظر رسانه‌ای، این ویدئو به‌زودی به مایه‌ی بحث در محافل سیاسی اروپا و آسیا تبدیل شده است؛ جایی که دیپلمات‌ها بارها از نبود اطمینان به تعهدات واشنگتن شکایت کرده‌اند. در مقابل، ایران با اتکا به ظرفیت‌های اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک خود، مسیر مستقل خود را در عرصه‌ی بین‌المللی ادامه می‌دهد و هم‌اتفاقیان تازه را به سوی خود جذب می‌کند.
نکته‌ی قابل توجه این است که خود ترامپ در این گفتار، از «چرت‌وپرت گفتن» به‌عنوان ابزاری مشروع دفاع می‌کند؛ جملاتی که در ادبیات سیاست‌گذاری، نشانه‌ی فقدان عمق فکری و تکیه بر هیجان‌زدگی را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند.
